tag:blogger.com,1999:blog-5168039691884279222011-07-07T16:36:38.243-07:00တစ္ေယာက္နန္႔ေလ႔ မတူခ်င္ေရ လူတစ္ေယာက္... ယင္းလူတစ္ေယာက္၏ ခံစားမႈတိကို ခင္းက်င္းလိုက္ေတအခါ...Nyi Sunoreply@blogger.comBlogger441100tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-53305268944371345912009-10-14T08:01:00.000-07:002009-10-14T08:04:40.688-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StXoF7ny7fI/AAAAAAAAAII/KYv25W5yqy4/s1600-h/A+flower.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 275px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StXoF7ny7fI/AAAAAAAAAII/KYv25W5yqy4/s400/A+flower.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392471317447634418" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StXoFZup6lI/AAAAAAAAAIA/e0L6RqDI39A/s1600-h/A+flower2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StXoFZup6lI/AAAAAAAAAIA/e0L6RqDI39A/s400/A+flower2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392471308349598290" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-5330526894437134591?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-50106655919478165552009-10-11T08:39:00.000-07:002009-10-11T08:44:06.985-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StH8lvYVadI/AAAAAAAAAHw/b9brBIoygYY/s1600-h/The+butterfly.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StH8lvYVadI/AAAAAAAAAHw/b9brBIoygYY/s400/The+butterfly.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391367954243086802" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StH8mG5CIyI/AAAAAAAAAH4/Oh99BiJrpY0/s1600-h/The+butterfly2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 290px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/StH8mG5CIyI/AAAAAAAAAH4/Oh99BiJrpY0/s400/The+butterfly2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391367960554251042" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-5010665591947816555?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-17111263656093776902009-09-17T02:44:00.000-07:002009-09-17T02:46:16.651-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SrIFOmaEcUI/AAAAAAAAAHo/kLKFBiIVbZ0/s1600-h/beautyMeansFreshness.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 343px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SrIFOmaEcUI/AAAAAAAAAHo/kLKFBiIVbZ0/s400/beautyMeansFreshness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382370253047361858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-1711126365609377690?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-65513229536785801972009-09-13T09:27:00.000-07:002009-09-13T09:30:26.080-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sq0d1ALubYI/AAAAAAAAAHY/VKFGONZQt94/s1600-h/6landscapes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 398px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sq0d1ALubYI/AAAAAAAAAHY/VKFGONZQt94/s400/6landscapes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380989926197063042" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sq0d1m3sxLI/AAAAAAAAAHg/6HItOTg1B0g/s1600-h/6ofmyFav.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 398px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sq0d1m3sxLI/AAAAAAAAAHg/6HItOTg1B0g/s400/6ofmyFav.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380989936582050994" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6551322953678580197?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-76287458060529534682009-08-19T18:28:00.000-07:002009-08-19T18:35:00.402-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynwkEEbZI/AAAAAAAAAHI/mMoGH6uC2q4/s1600-h/PattyaNight.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynwkEEbZI/AAAAAAAAAHI/mMoGH6uC2q4/s400/PattyaNight.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852908302462354" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynwSTjwsI/AAAAAAAAAHA/rPO2MyOFQH8/s1600-h/PattyaBeach.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 288px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynwSTjwsI/AAAAAAAAAHA/rPO2MyOFQH8/s400/PattyaBeach.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852903535592130" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynQ93ZF-I/AAAAAAAAAGY/ykc0_P3LDDU/s1600-h/AirportRoof.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynQ93ZF-I/AAAAAAAAAGY/ykc0_P3LDDU/s400/AirportRoof.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852365472798690" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynRDrKjnI/AAAAAAAAAGg/JUvJ0xa58Qk/s1600-h/BkkRailway.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynRDrKjnI/AAAAAAAAAGg/JUvJ0xa58Qk/s400/BkkRailway.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852367032127090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynSWFp04I/AAAAAAAAAG4/WTkVj7QqEGY/s1600-h/OgreSky.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 272px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynSWFp04I/AAAAAAAAAG4/WTkVj7QqEGY/s400/OgreSky.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852389154935682" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynSBokbkI/AAAAAAAAAGw/b-Y8yDiw-AU/s1600-h/LotusWithBees.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynSBokbkI/AAAAAAAAAGw/b-Y8yDiw-AU/s400/LotusWithBees.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852383664238146" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynRg6lWaI/AAAAAAAAAGo/n2OlgRpnZy0/s1600-h/CannotMoveWithoutYou.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 287px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynRg6lWaI/AAAAAAAAAGo/n2OlgRpnZy0/s400/CannotMoveWithoutYou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852374881425826" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynxHf20XI/AAAAAAAAAHQ/UxOWkSYPt28/s1600-h/OnlyToWork.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SoynxHf20XI/AAAAAAAAAHQ/UxOWkSYPt28/s400/OnlyToWork.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371852917814251890" border="0" /></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-7628745806052953468?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-10553739432298476652009-08-09T01:50:00.000-07:002009-08-09T01:56:15.706-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6O9LawaHI/AAAAAAAAAGM/PNZQsyfP39A/s1600-h/manikin2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 272px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6O9LawaHI/AAAAAAAAAGM/PNZQsyfP39A/s400/manikin2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367884987560388722" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6O8vdIADI/AAAAAAAAAGE/XCiz5vnGeXs/s1600-h/manikin.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6O8vdIADI/AAAAAAAAAGE/XCiz5vnGeXs/s400/manikin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367884980054130738" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-1055373943229847665?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-34541995993926511092009-08-09T01:48:00.001-07:002009-08-09T01:49:41.649-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6NY3fdX3I/AAAAAAAAAF8/JiYKRvObNXg/s1600-h/AbeautifulLife.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sn6NY3fdX3I/AAAAAAAAAF8/JiYKRvObNXg/s400/AbeautifulLife.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367883264224485234" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3454199599392651109?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-66791101962220788812009-07-27T09:42:00.001-07:002009-07-27T09:50:05.392-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sm3atA23o7I/AAAAAAAAAF0/3nfTIVommo8/s1600-h/eveLight2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 262px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sm3atA23o7I/AAAAAAAAAF0/3nfTIVommo8/s400/eveLight2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363183198127236018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Sm3ZKs8ERaI/AAAAAAAAAFs/wBp_79fcHgg/s1600-h/eveLight2.jpg"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6679110196222078881?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-31304478669811916972009-07-26T03:25:00.000-07:002009-07-26T03:26:35.583-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmwvVLYRpiI/AAAAAAAAAFk/6-A9hRPUZug/s1600-h/4ofUs.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 312px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmwvVLYRpiI/AAAAAAAAAFk/6-A9hRPUZug/s400/4ofUs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362713297169786402" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3130447866981191697?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-4960147430160788572009-07-25T03:30:00.000-07:002009-07-25T03:31:27.748-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Smre6BSIHkI/AAAAAAAAAFc/OPD8vJ_A1Ng/s1600-h/InterChange.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 276px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Smre6BSIHkI/AAAAAAAAAFc/OPD8vJ_A1Ng/s400/InterChange.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362343394696240706" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-496014743016078857?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-86234013433169724632009-07-24T10:14:00.001-07:002009-07-24T10:16:09.912-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmnsO5OvUuI/AAAAAAAAAFU/Fd1NPo-Cp04/s1600-h/StarryGround.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmnsO5OvUuI/AAAAAAAAAFU/Fd1NPo-Cp04/s400/StarryGround.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362076571986252514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmnsOjsJ5xI/AAAAAAAAAFM/T8R2PfsVL9Y/s1600-h/reflection.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 290px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmnsOjsJ5xI/AAAAAAAAAFM/T8R2PfsVL9Y/s400/reflection.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362076566204049170" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8623401343316972463?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-40525507149083474752009-07-18T04:29:00.001-07:002009-07-18T04:30:08.240-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmGyHcv2XXI/AAAAAAAAAFA/IZz3aDTkRbA/s1600-h/mcDonald.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmGyHcv2XXI/AAAAAAAAAFA/IZz3aDTkRbA/s400/mcDonald.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359760872593317234" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-4052550714908347475?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-79823663666704414352009-07-18T04:00:00.000-07:002009-07-18T04:05:15.040-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmGsOmAl4BI/AAAAAAAAAE4/nycH-bcKUqU/s1600-h/myPP.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SmGsOmAl4BI/AAAAAAAAAE4/nycH-bcKUqU/s400/myPP.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359754398268776466" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-7982366366670441435?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-37549373994737159422009-07-13T02:04:00.000-07:002009-07-13T07:30:20.828-07:00<div style="text-align: center;">တိမ္မိုးေခ်စို ညရိပ္အိုႏွင္႔<br />သစ္ငုတ္ပ်ိဳထက္<br />ဆက္ကာမိႈင္ေတြး ထိုင္ကာေဆြးလ်က္<br />ပ်က္ျပယ္မုတ္သုန္ လီအစုန္မွာ<br />ဆင္သူကင္းလွ မြမ္းက်ပ္ျခင္းက<br />ပန္းသို႔အသြင္ သက္ျပင္းႏွင္၍<br />ရင္ဝယ္စိတ္ျခြီ တစ္ပြင္႔ခ်င္းၾကြီ။<br /><br />မွီတြယ္ရာမဲ႔ ႏြယ္မွ်င္သို႔ေလ<br />လီဟာနယ္မွာ ဆက္ရန္ေမွ်ာ္မွန္း<br />အျမင္းကန္းကာ တစာစာေအာ္<br />အခါခါေခၚ မေပ်ာ္သည္႔ျဖစ္<br />ရင္ျမစ္ျငိတြယ္ မလြယ္ပုစာၦ<br />အသူကလာ အေျဖရွာမယ္<br />ေျဖသာမစြန္း ရင္မွာျပည္႔မြမ္း<br />တစ္ကိုယ္တည္းလြမ္း။<br /><br />ရက္သစ္မဆန္း<br />သို႔ေလေဆာင္းယြန္း<br />ေျမာက္ျပန္လီလမ္း လီရူးအနမ္း<br />သစ္ရြက္ရို႕ၾကြီ လြမ္းရက္ရွည္စီ<br />ေရာက္လီႏြီလည္း<br />မေပ်ာက္ျပယ္ႏိူင္<br />ႏြမ္းလ်က္ကယ္မိႈင္ ရင္ခ်ိဳင္ေသာၾကိဳး<br />တိုက္ဆိုင္တုိင္းတိုး<br />မရိုးဆယ္သက္ လြမ္းရက္ဆက္မည္။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br />ညီစု(၁၃၊၀၇၊၀၉)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3754937399473715942?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-63917790829485839682009-07-10T10:00:00.001-07:002009-07-18T04:00:16.311-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SldzurKdjbI/AAAAAAAAAEw/0M2aoXd91Zk/s1600-h/being+in+solatiry.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 302px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SldzurKdjbI/AAAAAAAAAEw/0M2aoXd91Zk/s400/being+in+solatiry.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356877527478275506" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6391779082948583968?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-61741494703573729942009-07-07T11:54:00.001-07:002009-07-07T11:55:11.585-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOaAbthdnI/AAAAAAAAAEo/sTfG0scWHl8/s1600-h/ship+copy.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOaAbthdnI/AAAAAAAAAEo/sTfG0scWHl8/s400/ship+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355793714103023218" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6174149470357372994?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-65995037785014003892009-07-07T11:46:00.001-07:002009-07-07T19:06:04.345-07:00<div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;">The X</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYclRu-iI/AAAAAAAAAEI/HtILnDqFvMo/s1600-h/X.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYclRu-iI/AAAAAAAAAEI/HtILnDqFvMo/s400/X.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355791998683904546" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left; color: rgb(51, 204, 255);"><span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;">The Shadow</span><br /><br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdHK_HMI/AAAAAAAAAEQ/Dd8p3Jk1x7s/s1600-h/Guitor1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdHK_HMI/AAAAAAAAAEQ/Dd8p3Jk1x7s/s400/Guitor1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355792007782407362" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;">The Guitar</span><br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdX8TzOI/AAAAAAAAAEY/sTa1-PP2oIo/s1600-h/Guiter+copy.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdX8TzOI/AAAAAAAAAEY/sTa1-PP2oIo/s400/Guiter+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355792012284251362" border="0" /></a><br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;">The Battle</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdgRl-ZI/AAAAAAAAAEg/yh0XXpu_klk/s1600-h/The+Battle.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlOYdgRl-ZI/AAAAAAAAAEg/yh0XXpu_klk/s400/The+Battle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355792014521006482" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6599503778501400389?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-91225973446580311202009-07-07T07:53:00.001-07:002009-07-07T12:00:00.101-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlNn7PXRLHI/AAAAAAAAAEA/PTOS_iKvZ2M/s1600-h/CoupleSwan.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SlNn7PXRLHI/AAAAAAAAAEA/PTOS_iKvZ2M/s400/CoupleSwan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355738649307720818" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-9122597344658031120?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-91810162623614589402009-07-06T02:27:00.000-07:002009-07-07T11:58:27.443-07:00<div style="text-align: center;">ဒဏ္ရာဆိုစြာ<br />အေခ်ခါကေတာ႔ လူေျပာမ်ားေရ<br />တဆီတစ္ေကာင္ပါရာ<br />အခုေတာ႔ခါ ဆီမပါပဲ ေက်ာ္စားလိုက္စြာ<br />တၾကြတ္ၾကြတ္ျမည္လို႔။<br /><br />နာလြန္းလို႔ က်င္နီေရ ရင္ထက္ကို<br />ျပဳတ္က်လာေရ ကံဆိုးမႈတိကိုေတာ႔<br />ပန္ဒိုရာသတၱာထဲက ကံေကာင္းမႈ၏<br />မြီးခ်င္းအျဖစ္ ျမည္းစမ္းလိုက္ဗ်ယ္။<br /><br />ဦေႏွာက္ကို ပီးႏိုင္လိုက္ေတပြဲေနာက္ပိုင္း<br />ညနီေရာက္တိုင္း<br />လိုစြာထက္ ပိုမိႈင္းခေရ။<br /><br />ကပြဲေကာင္းၾကိဳက္ေရ အက်ိဳးတစ္ေကာင္က<br />ေစာေစာစီးစီး ကာလာကာခ်ခံလိုက္ရေရ<br />ကကြက္ကို<br />လြမ္းနီဆဲ။<br /><br />ႏွစ္ခ်ိဳ႔လာေရ ဝိုင္တစ္ခြက္<br />မူးတတ္ေတ ဆိုပါစီဦး<br />ဆက္မေသာက္ဖုိ္႔ေတာ႔ ခက္ေတ…<br />သြန္ခ်လိုက္ဖို႔က ပိုခက္ေတ….။<br /><br />အန႔ံခံမွားခေရ ၾကြက္နာတစ္္ေကာင္ အတြက္<br />ထြက္ေပါက္ဆိုစြာ ေထာင္ေခ်ာက္မ်ားလား<br />မေသခ်ာခေကေလ႔<br />အစာတင္ထားေရ စားပြဲက ခန္းနားလြန္းသလားလို႔။<br /><br />ေငးၾကည္႔နီမိေရ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္မွာ<br />အေရာင္တိ မွိန္လိုက္လင္းလိုက္နန္႔<br />ဒဏ္ရာတိရာ ရုပ္လံုးပီျပင္လာေလ႔<br />ဒဏ္ရာဆိုစြာ<br />အေခ်ခါကေတာ႔ လူေျပာမ်ားေရ<br />တဆီတစ္ေကာင္ပါပဲ<br />အခုေတာ႔လဲ ဆီမပါပဲ ေက်ာ္စားလိုက္စြာ<br />တၾကြတ္ၾကြတ္ျမည္လို႔။<br /></div><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၀၆၊၀၇၊၀၉)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-9181016262361458940?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-3657736555366311482009-07-06T00:52:00.000-07:002009-07-06T04:39:11.096-07:00<div style="text-align: center;">“ငါ”တိခ်ိတ္ဆြဲထားေရ ျပတိုက္ထဲ<br />သူတစ္ခန္း ကိုယ္တစ္ခန္း အလုအယက္<br />အတၱတိ ျခီသံလံုပံုမ်ား<br />ခိ်တ္ထားသမွ် “ငါ”အားလံုးကို<br />ပံုတူကူးလားေရ…။<br /><br />ပံုစံမတူေရ “ငါ”တိၾကီးက်ယ္ခန္းနားခိုက္<br />ဆႏၵတိ လူၾကားသူၾကားေရာက္မလာခါ<br />ကိုယ္က်င႔္တရားက အင္အားဆုတ္ယုတ္ျပီး<br />တိုက္သမွ် ယႈံးတတ္ေတ။<br /><br />လက္သပ္မြီးထားေရ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္တိ အတြက္<br />မအံၾသလိုက္ပါေက႕<br />ယင္း“ငါ”တိဝယ္ကတည္းက အပိုလက္ေဆာင္ရခစြာကိုး။<br /><br />ရူပေဗဒသေဘာအရ<br />ေလာဘနန္႔ တန္းတူ အခ်ိဳးက်ေရ ယင္း“ငါ” တိကို<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တိ မြီးဖြားသန္႔စင္ဖို႔<br />လူသားတစ္ေယာက္ အနီနန္႔ေတာ႔<br />ၾကိဳေသာက္နီရျမဲ။<br /><br />တခါတလီက်ေကေလ႔<br />“ငါ” က လူကို ေမာင္းႏွင္ေရအခါ<br />ကမာၻကိုေတာင္မွ ဝင္တိုက္ပလိုက္ေတ။<br /><br />ဘုရားသခင္ကို နာေမေျပာင္းထားေရ “ငါ”က<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ ရွင္သန္ထေျမာက္တတ္လို႔<br />ယင္း“ငါ”ကို ရင္ဖတ္တင္းကုတ္ထဲကနီ ဆြဲထုတ္<br />ဇက္ၾကိဳးကိုတစ္ခ်က္ဆြဲ<br />ေပ်ာ္ရႊင္မႈတိၾကဲျဖန္႔ထားေရလမ္းမွာ<br />တတူတူေမာင္းႏွင္ကတ္ေမ။<br /></div><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၀၆၊၀၇၊၀၉)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-365773655536631148?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-38843814103757702132009-07-03T02:04:00.000-07:002009-07-04T07:56:11.473-07:00<div style="text-align: center;">အနာမက်က္သိေရ ေကာင္းကင္ေလွာင္ျခိဳင္႔ထဲက<br />အက်ယ္ခ်ဳပ္က်နီေရ တိမ္တိုက္တိ<br />ရြာစရာ မတြိ မခ်င္း<br />ခရီးဆက္ရဖို႔သိ။<br /><br />အလကားရေရ နိတိကို<br />အမည္းေရာင္းသုတ္လိုက္ခါ ညျဖစ္လာေကေလ႔<br />နက္ဖခါကိုရာ ျခယ္သခြင္႔ဟိေက<br />ေရႊအိုေရာင္ေတာက္ေတာက္ေခ်<br />မိုးထသားတစ္ခုလံုးကို<br />သုတ္လိမ္းလို္က္ခ်င္ယင္႔။<br /><br />ပင္လယ္တစ္ခု၏ လေရာင္တမ္းခ်င္းကို<br />ေကာင္းကင္နားနန္႔ နားဆင္လို႔မရ<br />ကမ္းစပ္တစ္ခုလံုး အမြမြၾကြီလားခါ<br />သဲေသာင္လို႔ ကင္းပြန္းတပ္ခံလိုက္ေမ။<br /><br />သခၤန္းစာတစ္ခုလို႔ ဆိုေက<br />စာမၾကီညက္ခေရ သခၤန္းစာရာ ထင္ယင္႔<br />အခါခါ ရႈံးနိမ္႔ဖို႔<br />သိသိနန္႔ ေက်ာ္ဖတ္ခေရ သခၤန္းစာတစ္ခု<br />အဂုထထိေလ႔ ျပန္လွန္ဖို႔ မိနီေရ။<br /><br />သီအိုရီမဟိေရ ညျဖစ္လို႔နီဖို႔<br />မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းအျပင္ဘက္ထိ<br />ဒိုင္ယာရီက လြင္႔ေမ်ာ<br />ေနာက္ဆံုးစာမ်က္နွာထိ<br />မေျပာင္းလဲႏိူင္ေရ သေကၤတတိဖုံး<br />က်ဆံုးနီေရ လူတစ္ေယာက္ဇာတ္လမ္းက<br />အရယ္သန္ေရလူတိ<br />ဝမ္းနည္းရေလာက္ေအာင္ အေရာင္ရင္႕လာေရ။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၀၃၊၀၇၀၉)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3884381410375770213?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-45319618583290080222009-07-02T20:49:00.001-07:002009-07-05T21:04:49.001-07:00<div style="text-align: center;">မခြဲခ်င္ပါေျပာမွ<br />ဦးတည္ရာက ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္နီေရ။<br />ပစ္ခ်မလားဖို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ခါမွ<br />ရက္လြန္နီေရ။<br />မထိတထိ စကားက<br />ဘလိတ္ဓားနန္႔ သံၾကိဳးျဖတ္ေရပိုင္<br />ဟင္းတစ္ခြက္စာ အတြက္<br />ပင္လယ္ခမ္းေအာင္ထိ ဆားခ်က္ရက္ေတ…. သူ<br />ရင္မနာ ႏိုင္ခ<br />ျခီရင္းမွာ ဝပ္းဆင္းခယဖို႔ ပွစ္မွတ္ကို ဦးညႊတ္<br />ျမီျပင္ကို ၾကြီက်လိုက္ေတ မွ်ားတစ္စင္းပါ။<br />မေျပာမဆို ရြာပစ္လိုက္ေတ မိုးမွာ<br />ထီးမေဆာင္တတ္ေတလူ<br />အားလံုးဖရိုဖရဲ<br />စကၠန္႔တိ မိနစ္တိ ျပိဳလဲနီေရ။<br />ေရာင္စံုဇာတ္လမ္းတိုအဆံုးမွာ<br />အမည္းေရာင္ဇာတ္လမ္းရွည္ ထပ္စေရ<br />ဇာတ္ေကာင္က တစ္ေယာက္တည္း<br />သခင္လမ္းေဖ်ာက္ထားေရ ခြီးေခ်တစ္ေကာင္သာသာပါပဲ။<br />လႈိင္းပုတ္ယင္း ကမ္းဝီးနီလို႔<br />လတစ္စင္း မလင္းတစ္ခ်က္ လင္းတစ္ခ်က္<br />ဆိုင္းဘုတ္မဟိေရ လမ္းထက္မွာ<br />ညက မီးမလာတစ္ရက္ လာတစ္ရက္<br />ကႏာၱရသဲေသာင္မွာ နစ္လို႔<br />မိုးရီက မက်တစ္စက္ က်တစ္စက္<br />လက္က်န္ခရီးတစ္ဝက္အတြက္<br />လက္မွတ္ေပ်ာက္နီေရ။<br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ…။<br />ညီစု(၀၃၊၀၇၊၂၀၀၉)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-4531961858329008022?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-22992472069705023872009-07-02T03:16:00.001-07:002009-07-02T20:51:29.915-07:00<div style="text-align: center;">အခ်စ္ဆိုဝါ<br />ကမာၻဦးတည္းက<br />ငါက်ရႈံးဖို႔ သတ္မွတ္ထားေရ စစ္ျမီျပင္တစ္ခု<br />အခုထိ ငါက ဝမ္းနည္းယင္း ပက္လက္ျဖစ္နီေရ။<br />ခ်စ္သူဖန္ဆင္းေရ နိတိက<br />ဥေပကၡာလိမ္းက်ံထားေကေလ႔ လွနီယင္႔။<br />မာနတိလွည္းက်င္းထားေရ ငါ႔ရင္ဘတ္မွာ<br />နင္႔အတၱကို သိုေလွာင္ခြင္႔ရွိ္ေရ။<br />ေၾကာင္ရွိမွာ လမ္းေလွ်ာက္က်င္႔ေရၾကြက္တစ္ေကာင္လား<br />ငါကိုယ္႔ကိုငါ မဆမ္းစစ္ခ<br />နင္ခ်ထားေရ လမ္းကိုရာ<br />တပ္မက္တတ္ေတ။<br />သက္သီမဟိေရ အမွန္တရားကို ပိုက္လို႔<br />အလင္းတုထုတ္ေတ နိရက္တိကိုရာ ဆာေလာင္<br />အေမွာင္ထဲမွာ ငါကိုထားပါ။<br />ဘဝလက္က်န္တစ္ခုလံုး<br />အပိုင္စားပီးထားေရ ၾကားက<br />နီရိုးဘုရင္တေယာသံနန္႔<br />အိပ္ေမာက်နီေရ ခ်စ္သူက<br />အခ်စ္နန္႔ အမုန္းစြာ<br />စာမ်က္ႏွာႏွစ္ဘက္ဟိေရ<br />စကၠဴတစ္ရြက္ရာလတ္။<br />ဟုတ္ေတ…ေယေလ႔….<br />မင္းအမုန္းနန္႔ ပတ္သက္ေက<br />ငါ႔ကို တံုးအခြင္႔ျပဳပါ။<br /><br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၀၂၊၀၇၊၀၉)<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-2299247206970502387?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-82239284283151542612009-07-02T01:54:00.000-07:002009-07-02T02:15:17.646-07:00<div style="text-align: center;"><br />နိခင္းေၾကာင္ေတာင္ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔<br />မွန္အိမ္ရွာနီစြာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ဖို႔<br />နီၾကတ္ခ်ိန္ကို ေၾကာက္စြာကိုး။<br /><br />ပုတ္ေဟာင္နီေရ နခြမ္းတိမ်ားနီလို႔္<br />အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္နီေက<br />အားဓမၼလႈပ္မႏိူးပါေက႔။<br /><br />ေလွာင္ျခိဳင္႔ထဲမွာ မြီးလာေရ ငွက္တစ္ေကာင္ကို<br />အေတာင္ျဖန္ဖို႔ အေၾကာင္း<br />အာကာျပင္အေၾကာင္း<br />အယင္စလိုနန္႔<br />စာလံုးေပါင္းခိုင္းလို႔မရ။<br /><br />တရားကို မသိျခင္းစြာ<br />မသိျခင္းတရားျဖစ္မလာဖို႔<br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ရိုးသားဖို႔ေတာ႔ လိုဗ်ယ္။<br /><br />သူမ်ားအတြက္ ထုတ္ေတ မီးခြန္းအတြက္<br />ကိုယ္တိုင္ေျဖဖူးမွ<br />စ်ီးကြက္ထဲျဖန္႔သင္႔ေရ…။<br />သခင္ကို ျပန္ကိုက္ေတ ဆံုးမစာတိနန္႔<br />အသိုင္းဝိုင္းတစ္ခုလံုး<br />ရေရာင္းသတ္နီက်။<br /><br />နက္ဖခါ နီဟိဖို႔ မေသခ်ာ<br />နက္ဖခါ ရီဟိဖုိ႔ မေသခ်ာ<br />နက္ဖခါ လီဟိဖို႔ မေသခ်ာ<br />နက္ဖခါ ျမီဟိဖို႔ မေသခ်ာ<br />မေသခ်ာမႈတိေမ်ာလြင္႔နီေရ ၾကားက<br />သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခြင္႔ တစ္ခုကိုေတာ႔<br />ဖမ္းဆုပ္ထားခ်င္လို႔<br />မီးခြန္းတိကို မ်ိဳးရိုးေျပာင္းျပီးေက<br />ေသာ႔မခတ္ထားေရ တန္းခါးကနီ<br />အသံမပီးပဲ အိမ္ထဲကို ဝင္လာခြင္႔ဟိပါေရ။<br /><br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၀၂၊၀ရ၊၀၉)<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8223928428315154261?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-20982904170737958542009-07-01T08:39:00.000-07:002009-07-01T09:29:56.932-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkuDd0T364I/AAAAAAAAADY/rs7JdTk-isU/s1600-h/Colorful+Dream.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkuDd0T364I/AAAAAAAAADY/rs7JdTk-isU/s400/Colorful+Dream.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353517130341411714" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-2098290417073795854?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-72487023219999551392009-06-30T21:23:00.001-07:002009-07-01T09:29:56.933-07:00<span style="color: rgb(51, 204, 0);">Light Splitting Eve</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Skrk8keHfJI/AAAAAAAAADQ/UTgzi-0paDQ/s1600-h/Eve.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 264px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Skrk8keHfJI/AAAAAAAAADQ/UTgzi-0paDQ/s400/Eve.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353342836316535954" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Revitalizing</span><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkuETXYN8TI/AAAAAAAAADo/ZMwiCmyGfXw/s1600-h/Revitalizing.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkuETXYN8TI/AAAAAAAAADo/ZMwiCmyGfXw/s400/Revitalizing.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353518050287939890" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-7248702321999955139?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-60955852646206226672009-06-30T21:20:00.001-07:002009-06-30T21:23:02.406-07:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkY5wduQI/AAAAAAAAADI/WbRDHdS0GzE/s1600-h/heart+on+sand+%28Published%29.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkY5wduQI/AAAAAAAAADI/WbRDHdS0GzE/s400/heart+on+sand+%28Published%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353342223555344642" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkYwBoh5I/AAAAAAAAADA/C4MBBbv44ho/s1600-h/Sky+in+Heart+Frame.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 302px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkYwBoh5I/AAAAAAAAADA/C4MBBbv44ho/s400/Sky+in+Heart+Frame.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353342220943001490" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkYkPUUVI/AAAAAAAAAC4/-JaMGl7VMzg/s1600-h/Alone%28Published%29.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkrkYkPUUVI/AAAAAAAAAC4/-JaMGl7VMzg/s400/Alone%28Published%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353342217779171666" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6095585264620622667?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-88485793607603552692009-06-29T22:04:00.000-07:002009-07-02T20:53:38.633-07:00<div style="text-align: center;">ေထာ..ထုိမွာ ၾကည္႔လိုက္<br />ငံက်ိက်္ိမ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း<br />ႏွလံုးသားကျမစ္ဖ်ားခံျပီး<br />မ်က္ဝန္းမွာ တာက်ိဳးလာစြာေယ။<br />လူသိမခံရဲေရ ယင္းမ်ဥ္းေခ်တစ္ေၾကာင္း<br />ပုန္းသွ်ိဳးကြယ္သွ်ဳိးနန္႔<br />သူ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဇာေလာင္ေညာင္းနီဖို႔လဲ<br />အရိပ္မထြက္ပဲ အေကာင္ျမင္နီရစြာ ခက္ေတ။<br />တစ္ခုကိုေလ႔ လြတ္လပ္ခြင္႔ မပီး<br />ထြက္္ေပါက္မွန္သမွ် ေသာ႔ခတ္ထားျပီး<br />မီးဆြဲဘူးငယ္ေခ်ထဲ သြပ္သိပ္ထည္႔ထားေရ<br />စိတ္အသိက<br />ေက်ာ႕ကြင္းမိေရ ငွက္တစ္ေကာင္ပိုင္<br />အေတာင္တိ မီးေလာင္လားေရအထိ<br />ရုန္းထြက္လိုက္ခ်င္ပါယင္႔။<br />အရာတစ္ခုတည္းကိုရာ<br />မြတ္သိပ္ျခင္း၊ခါးသီးျခင္းတိအျပည္႔<br />အပူတစ္လွည္႔ အအီးတစ္လွည္႔နန္႔<br />ရင္ဘတ္ဖန္ရုပ္္ေခ်က<br />လြင္႔စိုင္လားစြာ….<br />ေထာ…ထိုမွာ ၾကည္႔လိုက္<br />ဖန္မႈန္႔အငံေခ်တိ မ်က္ဝန္းကတစ္ဆင္႔<br />တစ္မႈန္႔ခ်င္းၾကြီလို႔……..။<br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8848579360760355269?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-29852834740192001632009-06-28T23:52:00.000-07:002009-07-02T20:54:11.600-07:00<div style="text-align: center;">လေရာင္ကေခ်ာ႔သိပ္<br />စိတ္ကိုတင္ေဆာင္ေရ မိုးသားထက္<br />အနားသတ္မထားေရ အိမ္မက္<br />ေနာက္တရက္မိုးမလင္းခင္<br />ေအနိကို အခြံဆုတ္ထားေရ နက္ဖန္တိကို<br />အစိမ္းေရာင္သုတ္ပီးပါ။<br /><br />ေနာက္မဆုတ္တတ္ေတ ျခီလွမ္း<br />အနမ္းတိလက္ဆင္႔ကမ္း<br />ဝမ္းသာတတ္ေတ မ်က္ဝန္းတိဟိရာ<br />အလင္းစက္က်ေရာက္ယင္း<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တိ လမ္းေလွ်ာက္သင္ပီးပါ။<br /><br />အေရာင္မိွန္ အမွန္တရားေနာက္<br />ထိမ္ခ်န္ထားခံရေရ<br />ရိုးသားမႈတူးေဖာ္ဖို႔<br />ပိုးစားျပီး စုန္းျပဳထားေရ ရင္ခုန္သံကိုညွိ<br />ဒဏ္ရာမဟိေရ<br />ပန္းတိုင္အထိ<br />ရင္တြင္းအသိနန္႔ ေမာင္းႏွင္ခြင္႔ျပဳပါ။<br /><br />ဆႏၵေဟာင္းအတြက္ အေလ်ာ္ရထားေရ ဆႏၵသစ္<br />တဆစ္ဆစ္ကိုက္နီေရ ျမင္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႕ၾကား<br />ၾကင္းနီေရက်ည္ဆံလမ္း<br />အနီေရာင္ဆမ္းသိတိုင္<br />မ်က္ရည္နန္႔ ဆီးေၾကာ<br />အျပီးသတ္ထားေရ ဇာတ္ကို<br />အသစ္တခါ ထပ္မစစီခ်င္<br />ျပည္အဝင္ကပင္ ပန္းခင္း<br />ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေနာက္တၾကိမ္ဆင္းသက္ခြင္႔ျပဳပါ။<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;">အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု(၂၉၊၀၆၊၂၀၀၉)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-2985283474019200163?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-91103744117226284232009-06-28T11:24:00.001-07:002009-06-28T11:44:15.976-07:00<center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2TU-TtWI/AAAAAAAAACw/2C_btsZ5tg0/s1600-h/DSC_0113-1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2TU-TtWI/AAAAAAAAACw/2C_btsZ5tg0/s400/DSC_0113-1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352447125316941154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2TIduKCI/AAAAAAAAACo/5BcbjyV8GqE/s1600-h/DSC_01071.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2TIduKCI/AAAAAAAAACo/5BcbjyV8GqE/s400/DSC_01071.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352447121959036962" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SdAMX8I/AAAAAAAAACQ/tyOcmXVCUOA/s1600-h/DSC_0038.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 410px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SdAMX8I/AAAAAAAAACQ/tyOcmXVCUOA/s400/DSC_0038.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352447110292463554" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SyMJUZI/AAAAAAAAACg/WMsAd8UB6No/s1600-h/DSC_0037-2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 410px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SyMJUZI/AAAAAAAAACg/WMsAd8UB6No/s400/DSC_0037-2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352447115979739538" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SkJRiZI/AAAAAAAAACY/ik0WBulgdbQ/s1600-h/DSC_0068-1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 410px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Ske2SkJRiZI/AAAAAAAAACY/ik0WBulgdbQ/s400/DSC_0068-1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352447112209598866" border="0" /></a><br /><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-9110374411722628423?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-11048420448729286052009-06-28T10:06:00.000-07:002009-06-28T11:40:05.187-07:00<center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyxbuFdSI/AAAAAAAAABo/2fxuVcRz0F0/s1600-h/DSC_0083.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyxbuFdSI/AAAAAAAAABo/2fxuVcRz0F0/s400/DSC_0083.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352443244477510946" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Skeyx4SdHQI/AAAAAAAAAB4/Uo0EuotrvjU/s1600-h/DSC_0076-2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Skeyx4SdHQI/AAAAAAAAAB4/Uo0EuotrvjU/s400/DSC_0076-2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352443252146248962" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyxsaacMI/AAAAAAAAABw/TlA-IWCcu6E/s1600-h/DSC_0085-2.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyxsaacMI/AAAAAAAAABw/TlA-IWCcu6E/s400/DSC_0085-2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352443248958402754" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyyC0SdBI/AAAAAAAAACA/bqEjOzpHEUQ/s1600-h/DSC_0044-1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyyC0SdBI/AAAAAAAAACA/bqEjOzpHEUQ/s400/DSC_0044-1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352443254972511250" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyyUpb_RI/AAAAAAAAACI/NAgFpH6QuLI/s1600-h/DSC_0006-1.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/SkeyyUpb_RI/AAAAAAAAACI/NAgFpH6QuLI/s400/DSC_0006-1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352443259758837010" border="0" /></a><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-1104842044872928605?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-41200824617824833092009-06-09T09:23:00.000-07:002009-06-09T09:24:53.625-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Si6MzEL-1TI/AAAAAAAAABg/HyOJB_Lr4ic/s1600-h/missing+in+the+dark+2+.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UImV07FrZjM/Si6MzEL-1TI/AAAAAAAAABg/HyOJB_Lr4ic/s320/missing+in+the+dark+2+.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345364616660571442" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-4120082461782483309?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-75496916281273528392009-06-06T22:48:00.000-07:002009-06-09T09:27:44.062-07:00<div style="text-align: center;">တားျမစ္ထားေရ အသီးကို<br />မစားမိဖို႔<br />ဂါထာ တစ္ပုဒ္ပိုင္<br />အခါခါရြတ္ဆိုနိန္ယင္းက<br />ျဒပ္မဲ႔ရြာေခ်ထဲက<br />နတ္သမီးေထာင္ေခ်ာက္မွာ<br />အမွတ္တမဲ႔ ကၽြံယင္း<br />နံရုိးတစ္ေခ်ာင္းထပ္က်ိဳး<br />အစိုးမရခ စိတ္ခႏၶာနန္႔ ငါ…။<br /><br />ျပကၡဒိန္ အေဟာင္းထဲမွာ<br />အပြဲပြဲေအာင္္ခသမွ်<br />အခုတစ္ေခါက္မွ<br />စာေမးပြဲ ဝင္မေျဖရဲေရ လူတစ္ေယာက္<br />ေၾသာ္…<br />ငါေၾကာက္တတ္မွန္း<br />ယင္းနိန္႔ကမွ သိေရ…။<br /><br />ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္စီက<br />ငါ နန္႔ ငါ ရန္ျဖစ္လို႔<br />ဂနာမျငိမ္တတ္ေတ စိတ္က<br />အခုမွ…<br />အမက္ေမာဆံုး အျပဳံးနန္႔<br />မပ်က္မသံုး ျပဳံးနိန္ေရ ပံုရိပ္ေခ်ကို<br />အိပ္ရီးပ်က္ခံ စိုက္ၾကည္႔နိန္တတ္ဗ်ယ္။<br /><br />ဒုတိယအၾကိမ္<br />အသစ္ျပန္မက္လာေရ<br />၁၆ႏွစ္အရြယ္ အိပ္မက္က<br />ေအတစ္ခါ ေလးနက္ေျပာင္ေျမာက္လြန္းလို႔<br />ရင္ဘတ္ တည္ေဆာက္ပံုကို ပံုေဖာ္ေက<br />၂၁ရာစု ရာဇဝင္မွာ<br />ငါရာ စာတင္က်န္ခဖို႔ ယံုၾကည္ယင္႔…။<br /><br />ယင္းရင္ဘတ္ထဲ<br />ပ်ိဳ႕ထုတ္မရေရ<br />ေဝဒနာတစ္စက တစ္ဆို႔<br />ငါ႔ျမိဳ႕တစ္ခုလံုး မီးအေမွာင္က်လို႔<br />ညေခ်ပီးဖို႔ အလင္းနန္႔<br />အသက္ဆက္ဖို႔ လူတစ္ေယာက္ကို<br />အစမ္းသံုးတာျဖစ္ သံုးၾကည္႔ပလင္…ညေခ်။<br /><br />အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ။<br />ညီစု<br />(၂၄၊၃၊၂၀၀၉)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-7549691628127352839?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-19853090572887823012009-06-06T22:45:00.000-07:002009-06-06T22:49:59.235-07:00အခ်ိန္တိက တစ္မႈန္႔ခ်င္းၾကီြ<br />မသီသိေရ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နန္႔<br />တမ္းတမႈတိက သူ႔ကိုယ္သူ ဆြဲဆန္႔နိန္ကတ္ေတ။<br /><br />လြတ္လပ္ေတ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက<br />မစီးစြာၾကာေရ ဖိနပ္ပိုင္<br />ေဂ်ာင္မွာမိႈင္ဗ်ယ္<br />အာဂႏၶဳပိုင္ ထိုင္ပနာ ၾကည္႔နိန္ယင္႔။<br /><br />အတၱက<br />ခံယူခ်က္အျဖစ္ ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ဝင္ခလို႔<br />ျမက္ႏုကိုစား<br />ၾကည္နိန္ေရ ရီကိုေသာက္<br />လင္းစြာေမွာင္စြာေတာင္ မတူညီဗ်ယ္။<br /><br />စိတ္အိပ္အေပါက္နန္႔<br />ေကာက္နိန္ေရ ရည္မွန္းခ်က္တိအတြက္<br />အတိတ္ကို အလည္ေရာက္ဖို႔ေတာင္<br />လမ္းစရိတ္မရ။<br /><br />တရပ္တရြာမွာ<br />ျမွပ္ပစ္ခေရ ကတိသစၥာတိ<br />လူမသိပဲ ဖုတ္ထားေရ ငပိပိုင္<br />ေပါင္မုန္နန္႔ အတြိ႔မွာ<br />ျပာအျဖစ္ေျပာင္း<br />ေဟာင္းႏြမ္းဆြီးျမိ႔<br /> ျပန္တူးဖို႔မိဗ်ယ္။<br />အိမ္ျပန္စိတ္ကူးကေလ႔<br />စကၠဴပါးေခ်တိနန္႔ အတိြ႔မွာ<br />မိုးလင္းတိုင္း သစ္ခ်ခံလိုက္ရေရ မ်က္ခ်ီးပိုင္<br />ေပၚလာလိုက္ ေဖ်ာက္ခံရလိုက္။<br /><br />အမွန္က<br />မမက္မေမာ မက္ခေရအိမ္မက္က<br />အခုထက္ထိမႏူိးေအာင္<br />ကကြက္ဆန္းတိ္ထိုး<br />တစ္မ်ိဳးျပီး တစ္မ်ိဳးညိႈ႔<br />ကိုယ္႔ကို ခ်ိဳင္နိန္ေရ ၾကိဴးကို<br />ကိုယ္တိုင္က်စ္လို႔<br />ျဒပ္မဲ႔ႏြံထဲမွာ<br />နစ္သထက္နစ္….။<br />တဆစ္ဆစ္နာလာေရ<br />ရင္ဘတ္ကို ေရွ႔တမ္းတင္<br />ေလာဘဆံပင္ကို ကိုက္ဗ်ယ္<br />အယင္က အသိုက္ကို သတိတရ<br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတနိန္႔မွ<br />အျပံဳးေထာက္ၾကိဳေရ မိဘကို<br />ေအာ္တိုမ်ား ထိုးခိုင္းရဖို႔လားဂု။<br /><br /><br /><br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-1985309057288782301?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-57999380859838522032009-06-06T08:21:00.000-07:002009-06-06T09:09:01.446-07:00ေျပာက္က်ားတပ္ထဲကနီေတာထဲကို လမ္းေလွ်ာက္ျဖတ္လာၿပီးေရအခါ မုိးေဂ်ာက္စြာ ေညာင္းေညာင္းနန္႔ ေတာလမ္းေလးက အပင္ေခ် တစ္ပင္မွာ ေမွးခနဲ႔တရီး အိပ္ဖို႔ႀကံေရ။ အိပ္ေမာက မက်သိမ့္ တိရိစၧာန္ႏွစ္ေကာင္က ဆူဗ်ယ္လမ္းေလွ်ာက္လာၿပီး သူအိပ္နိန္ေရ အပင္တစ္ဖက္မွာ ျငင္းခုန္နိန္ကတ္ေတ။ မုိးေဂ်ာက္က မွတ္ေတ ဇာပိုင္ေကာင္တိေလးခ်င႔္။ အိပ္ဖို႔ကမရ။ သူစိတ္တိုပနာ လိုက္ၾကည့္ေရ။ ယား.. ယုန္နန႔္ လိပ္ မနားေယ…<br /> ယုန္နန္႔လိပ္ ရန္ျဖစ္နိန္ကတ္စြာက တျခားေၾကာင့္က မဟုတ္…အျပီးျပိဳင္ကတ္စြာ ပထမဆံုးပြဲမွာ ယုန္က အိပ္နိန္လို႔ရွံုးေရ။ ေနာက္တစ္ပြဲမွာခါ မအိပ္ေတယုန္က ႏိုင္လားေရ။ မေက်နပ္ေတ လိပ္က ရီကို ျဖတ္ၿပီး ၿပိဳင္ခိုင္းခါ လိပ္ရာႏူိင္ေရ။ကုန္းလမ္းသပ္သပ္ ရီလမ္းသပ္သပ္ ကိုယ္႔လမ္းနန္႔ကိုယ္ ျပိဳင္ေရအေခါက္မွာေတာ႔ တစ္ေကာင္ခ်င္းေရာက္လားေရ ပန္းတုိင္မတူခါ အသူႏိုင္မွန္းမသိ။ဆံုးျဖတ္ရ ခက္ပနာ ယင္းပိုင္နန္႔ ျငင္းနိန္ကတ္ေတ။ ယငး္ဟင့္ကို မိုးေဂ်ာက္က အေၾကာင္းစံု မီးၾကည့္ခါမွ သိလားေရ။<br />“ နိန္ဦးသိမ့္ ငါကူညီေမ...” ဆိုျပီး<br /> မိုးေဂ်ာက္စြာ ယုန္နဲ႔လိပ္ကို ေခၚဗ်ယ္ေျပာေရ။<br />``မင္းရို႕ႏွစ္ေကာင္စြာ တိရိိစၧာန္တိ ျဖစ္ေကေလ႔.. အၿငိမ္မနီ ဟိုၿပိဳင္ေဒၿပိဳင္နန္႔။ အေခ်တိမွာေလ႔ အလကားနီယင္း သင္ဖို႔စာတစ္ပုဒ္တိုးလားေရ… တစ္ခါနန႔္ေလ႔ မက်ီ ႏွစ္ခါနန္႔ေလ မက်ီ အေခ်တိေလ ေခါင္းရႈပ္နိန္ဗ်ယ္ … ယင္းတြက္နန႔္ ငါေျပာပိုင္လုပ္ ”<br />ဆိုဗ်ယ္ေျပာေရ သူကဗ်ယ္ ဆက္ပနာ<br /> ``မင္းရို႕ႏွစ္ေကာင္မွာ ...တစ္ေကာင္က ယုန္၊ တစ္ေကာင္က လိပ္။ မတူေရ ပစၥည္းႏွစ္ခုကို ညီမွ်ျခင္းခ်လို႔ တစ္ခါေလ႔ မက်လို႔မွတ္ထား၊ ပန္းသီးနန္႔ လိေမၼာ္သီး ဇာေကာင္းေလ မီးေက၊ အရူးတိရာ တစ္လံုးလုံးကို ရြီးၿပီးေျဖကတ္လိမ့္မယ္။ ယေကေလ့ ငါပ်င္ေမရေအာင္`` ဆိုၿပီး ေျပာေရ။<br /> မိုးေဂ်ာက္က ပထမဆံုး လိပ္ေနာက္ကုန္းကို ခၽြတ္ခိုင္းေရ။ ယၿပီးေက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ျပီးနီေရ ယုန္မွာ လိပ္ေနာက္ကုန္းကို တပ္ပနာ ႏွစ္ေကာင္လံုးကို ေတာလမ္းမွာ ျပီးခုိင္းေရ။ ေအတစ္ေခါက္က ယုန္ကေလ႔ မအိပ္ပဲ ေျပးေရ။ ယေကေလ႔ လိပ္ေနက္ကုန္းက လီးေရခါ တျဖည္းျဖည္းရာလားရေရ။ လိပ္ကေလ႔ ေနာက္ကုန္းမပါခါ အယင္ကထက္စာေက ေကာင္း ေပါ႔ေပါ့ပါးေပါ့ပါး ေျပးႏိုင္ေရ။ ယပိုင္နန္႔ႏွစ္ေကာင္လံုး ေျပးႏႈန္းတူလားၿပီးေက မိုးေဂ်ာက္ေစာင့္နိန္ေရ ပန္းတုိင္ကို တတူတူပန္း၀င္လားေရလတ္။ <br /> အဟင့္ ယေကေလ႔ လိပ္စြာ အထြန္႔တက္ခ်င္ေရ ``ကုန္းမွာေတာ့ခါ တူဗ်ယ္ ရီမွာဆိုေက ငါႏုိင္ခ်င္ႏိုင္ဖို႔´´ ဆိုပနာ ေျပာေရ။ <br /> ``ယေက ေကာင္းဗ်ယ္ ရီကိုလားေမ ယင္းမွာ ငါေျပာပိုင္ဆက္ၿပိဳင္ဆိုၿပီး မိုးေဂ်ာက္က ေျပာခါ ယုန္စြာေကာင္းမ်က္ႏွာေခ် ငယ္လားေရ။ ရီထဲမွာ ေအတုိင္း အလြတ္ကူးေကေအာင္မႏိုင္စြာ။ အခု သူပါးမွာ လိပ္ေနာက္ကုန္းနန္႔၊ လိပ္မွာက ဗလာ၊ လိပ္ရာ ႏုိင္ဖို႔ဆိုဗ်ယ္စဥ္းစားမိၿပီး မ်က္ႏွာေခ်ငယ္လားေရ။ ယေကေလ႔ ဒိုင္တင္ထားေရ မိုးေဂ်ာက္ကိုယ္တုိင္က သေဘာတူနိန္ခါမေျပာသာ။ မုိးေဂ်ာက္ေခၚလားေစာ္ ေနရာကိုရာေခါင္းေခ် ငိုက္စိုက္ငိုက္စိုက္ နန္႔ပါလားရ။ လိပ္ကေတာ့ေနာက္ကုန္းေလ႔မဟိ သူႏိုင္ဗ်ယ္ဆိုၿပီး ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြ ။<br /> သူရို႕သံုးေယာက္လံုးျမစ္ဆိပ္တစ္ေနရာမွာ ရပ္ေတ။<br /> ``မင္းရို႕ႏွစ္ေကာင္ေအမွာ စၿပီးၿပိဳင္ရဖို႔..´´ ဆိုၿပီးေက အယွိန္နန္႔စီးနိန္ေရ ေခ်ာင္းမွာ လိပ္ေနာက္ကုန္းနန္႔ယုန္ကို ပက္လက္ေရလတ္။ ယၿပီးေက လိပ္ကိုပါ ေရထဲခ်ၿပီး ႏွစ္ေကာင္ကိုၿပိဳင္ခို္င္းေရ ရီက အယွိန္နဲ႔လားနီေရဆိုခါ ယုန္က လိပ္ခြံပက္လက္မွာ ကူးစရာမလိုပဲ အယွိန္နဲ႔လားနီေရ။ လိပ္ကေလ႔ ေနာက္ကုန္းခြံမပါပဲ ကူးေရခါက်င့္သားမရေကေလ႔ ေရသတၱ၀ါျဖစ္လို႔ ယင္ေအာင္ကူေရအတြက္နန္႔ ႏွစ္ေကာင္သား ရီထဲမွာေလ အယင္ႏႈန္းတူပနာ တတူတူပန္း၀င္လားေရလတ္။<br /> ရီမွာပါ ကုန္းမွာပါ တတူတူပန္း၀င္လားေရ ယုန္နန္႔လိပ္ေလ႔ ေနာက္တစ္ခါ အၿပီးမၿပိဳင္ဗ်ယ္ဆိုေရ ဂတိကို ျပဳဗ်ယ္ မိုးေဂ်ာက္ကို ေကာင္းခ်ီးက်ဴးကတ္ေတလတ္။ ျပႆနာတိၿပီးလားလို႔ မုိးေဂ်ာက္ပင္ပန္းလာၿပီး အိပ္ခ်င္စိတ္ေလ႔ ေပ်ာက္လားပနာ လားရဖို႔ ခရီးကို ဆက္လားခပါေရ။<br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br />ညီစု(၁၊၃၊၂၀၀၉)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-5799938085983852203?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-83497683015337224942009-06-06T08:16:00.000-07:002009-06-06T09:09:44.883-07:00တခါကေလ႔ ျခီရွည္ေရ မိုးေဂ်ာက္စြာ ကရင္ျပည္ကို ေရာက္လားပါလတ္။ ကားစီးယင္းနန္႔လမ္းမွာ ေျပာက္က်ားတိနန္႔တြိပနာ ယင္းေျပာက္က်ားတိက ကားထက္မွာပါေရ ကရင္မဟုတ္ေတ ေလးေယာက္ကို ဖမ္းလာပါေရ။ ယင္းထဲမွာ အဂၤလိပ္တစ္ေယာက္၊ တရုတ္တစ္ေယာက္၊ ကုလားတစ္ေယာက္၊ မိုးေဂ်ာက္ကေတာ့ သိေရအတုိင္း ရခိုင္။<br /> ေျပာက္က်ားတပ္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ယင္းတပ္က ေျပာက္က်ားဗိုလ္စြာ ထမင္းစားၿပီးခါစ၊ (ေျပာရဖို႔သိမ့္ ယင္းဗိုလ္စြာကေကာင္းဆိုးေရလတ္။) ဖမ္းလာသမွ်လူမ်ိုဳးျခားကို စိတ္မခ်င္ေက မခ်င္ပိုင္ သတ္ပစ္တတ္ေတာ။ ေၾကာင္က ၾကြက္ကို က၀တ္ပိုင္ ကစတ္တတ္ေတ။<br /> ယပိုင္နန္႔ ဖမ္းလာစြာ လူေလးေယာက္ကိုတြိမွာ ေျပာက္က်ားဗိုလ္စြာအႀကံရဗ်ယ္။ လူေလးေယာက္ကိုေခၚဗ်ယ္ မီးေရလတ္။<br /> ``မင္းရို႕ေလးေယာက္ရပ္၊ ယၿပီးေက ငါမီးစြာကိုေျဖ…´´<br />အားလံုးက အံ့ၾသၿပီးေၾကာက္လန္႔နီကတ္ေတ။<br />ဗိုလ္ႀကီးက ပါးစပ္ဟပနာ<br />``ငါအခုနာကမွ ထမင္းစားၿပီးသိမ့္ ပါးစပ္က အနံ႔ကို အနံ႔ခံရဖို႕… နံမနံငါ့ကိုေျပာ`` ဆိုၿပီးေျပာေရ။<br />ပထမဆံုးအဂၤလိပ္အလွည့္ ျဖစ္ခ်င္စြာက ယင္းအဂၤလိပ္က မစဥ္းစား ေျပာက္က်ားဗိုလ္ ပါးစ ဟသိမ့္..။နံစြာကိုး<br /> ``နံေရ..နံေရ´´လို႔ ေျပာလိုက္ေတ… <br />ဗိုလ္ႀကီးက ``ေအ အဂၤလိပ္ ငါ့ကို အားမနာ ပါးမနာ``ဆိုဗ်ယ္ သနတ္တစ္ခ်က္တည္း ပစ္သတ္ပစ္ေတ။ ေအတစ္ခါ တရုတ္အလွည့္။ တရုတ္ကေလ႔ မစဥ္းစားဗ်ယ္ အမွန္အတိုင္းေျပာေလ႔ အသတ္ခံရဖို႕ဆိုဗ်ယ္ ဗိုလ္ႀကီး ပါးစဟမီးေရအခါ<br /> ``မႊီးေရ မႊီးေရ ´´ ဆိုၿပီးေျမာက္ေတ။ေယမွာ ဗုိလ္ႀကီးက ``ေအ တရုတ္ငါ့ကို အေခ်ထင္လာ ယာ လားလီ´´ ဆိုဗ်ယ္ သနတ္နန္႔ပစ္သတ္လိုက္ျပန္ေရ..<br /> အခုတစ္ေခါက္ ကုလား အလွည့္၊ ကုလားက လူၾကည့္ရစြာဂ်လည္နန္႔တူေရ ဗိုလ္ႀကီးကေလ႔ တခ်ေခ်ပင္မေစာင့္ ကုလားကို ထပ္မီးေရ။ ပါးစပ္ကို ဟလိုက္ေတ။ ကုလားက မ်က္ႏွာကို တည္ပနာ<br /> ``ေအ နိန႔္ နွာစီးနီပါေရ ဗုိလ္ႀကီး´´<br />ေယမွာ ဗိုလ္ႀကီးက ဂ်လည္က်ခ်င္ေရ ငါမီစြာကိုမေျဖ ယာလားလီယား အရာတေကာင္ ဆိုဗ်ယ္ သနတ္နန႔္ပစ္သတ္ျပန္ေရ။ <br /> အခုေနာက္ဆံုး မိုးေဂ်ာက္အလွည့္မွာေလ႔ ဗိုလ္ႀကီးက ပါးစဟပီးျပန္ေရ မုိးေဂ်ာက္က ပါးစက အနံ႔ကို မသၽၽွဳခင္ စိတ္ပါလက္ပါ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဗိုလ္ႀကီးကိုၿပံဳးျပပါေရ… <br /> ယၿပီးေက စကားတိကို တစ္ခြန္းခ်င္း ေျပာခ်လုိက္ေတ..<br /> ``ဇာသူပိုင္ အန႔ံရွဴရပါဖို႕ေလ ဗိုလ္ႀကီး…<br /> ``ဗိုလ္ႀကီးကို ခ်စ္သူပိုင္လား…´´<br /> ``ဗိုလ္ႀကီး ရန္သူပိုင္လား…´´<br /> ``ဗိုလ္ႀကီးု တပည့္ပိုင္ပါလား…´´<br /> ခ်စ္ေတလူ တစ္ေယာက္ အနိန္နန႔္ ွ သၽၽွဳခါ ခ်စ္ေတစိတ္နန္႔ သၽၽွဳလို႕ ဇာအနံ႔ပင္ျဖစ္ျဖစ္မႊီးပါဖို႕… မုန္းေရလူတစ္ေယာက္ အေနနန္႔ သၽၽွဳေကေတာ့ အန႔ံမႊီးမႊီး မမႊီးမႊီး နံပါဖို႕… လက္ေအာင္ငယ္သားပိုင္သၽၽွဳေရခါ ေတာ့ေက.. နံနံမႊီးမႊီးပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာရဲလို႕ ႏွာေစးရပါဖို႕… <br /> မိုးေဂ်ာက္စကားဆံုးခါ ေျပာက္က်ားဗိုလ္ႀကီးစြာ ေကာင္းေက်နပ္ပနာရယ္ပါေရ။ ယၿပီးေက မိုးေဂ်ာက္ကို ခ်ိဳင္ထားေရႀကိဳးတိကိုၿဖီပီးလိုက္ၿပီးေက။ အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္ ဒဂၤါးတဆိ္ေခ်ပါ ပီးလိုက္ပါေရ မုိးေဂ်ာက္ေလ ေျပာက္က်ားဗုိလ္ကို ႏႈတ္ဆက္ဗ်ယ္ ယင္းတပ္ထဲက လမ္းေလွ်ာက္ယင္းထြက္လားခပါေရ..<br />အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု<br />(၁၊၃၊၂၀၀၉)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8349768301533722494?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-68681889701452884032009-06-06T08:05:00.000-07:002009-06-06T09:10:19.252-07:00တခါကခါ ရခိုင္ျပည္မွာ မိုးေဂ်ာက္လို႔ေခၚေရ ကေလေခ်တစ္ေယာက္ရွိပါေရလတ္။ မိုးေဂ်ာက္ဆိုစြာ သူ႔နာေမ အရင္းေတာ့ခါမဟုတ္ပါ၊ ျဖစ္စြာကေအပိုင္ သူက လူမ်ားက အရဆိုွိ၊ သူကေတာင္၊ သူမ်ားကေျမာက္ဆိုေက သူက အေနာက္၊ သူမ်ားက ထိုင္ေက သူကျပီးေရ သူမ်ားကျပီးေက သူက လဲနီေရ။ သူက လူမ်ားနဲ႔ ဆန္႔က်င္နီစြာေတာ့ခါမဟုတ္ ကန္႔လန္႔တုိက္လြန္းပိုင္ျဖစ္အားႀကီးလို႔ မုိးေဂ်ာက္ဆိုၿပီး ေခၚခံရစြာ။ <br /> တစ္ေန႔သူစြာ ဗမာျပည္ကို အလည္လားပါေရလတ္။ အလုပ္ရွာယင္း ရွာယင္းနန႔္ ေဖ့သာတိ ပါသမွ် အားလံုးကုန္လားခါ ဗမာျပည္က စကားေတာင္စား အလုပ္လုပ္ခေရ သူေဌးပါ႔မာလားၿပီး အမႈထမ္း ဝင္လုပ္ဖို႔ ဆိုပနာ ၀င္လုပ္ပါေရ။ ယင္းသူေဌးအိမ္မွာ ေကာင္းေကာငး္ႀကိဳးစား အလုပ္လုပ္ခါ သူေဌးက ေကာင္းသေဘာက်ေရ။<br /> တစ္နိန္႔ မုိးေဂ်ာက္ေလ႔ညီးေငြ႕ၿပီး အလုပ္ထြက္ခ်င္ခါ ပီးမထြက္ဗ်ယ္။ ႀကိဳးစားေရ မိုးေဂ်ာက္ကို အလုပ္မထြက္စီခ်င္ခါ သူေဌးစြာ ညစ္ဖို႔ႀကိဳးစားပါဗ်ယ္။ အယင္စာေရးေနာက္လိုက္ စကားေတာင္စားက သူအလုပ္မထြက္ခ်င္ေရခါက ေျပာခေရအတုိင္းအလုပ္ရဖို႔ဆိုၿပီး အႀကံရေရဗ်ယ္ ခ်က္ခ်င္းမိုးေဂ်ာက္ကို ေခၚၿပီးေျပာပါေရလတ္။ <br /> ``ေ၀း လူေမာင္… အာကာမွာ လႏွစ္စင္း တြိမွ မင္းကို အလုပ္ထြက္ခြင့္ပီးဖို႕…´´<br />သူကပင္ဆက္ၿပီးေကေျပာေရ<br /> ``ယေကေလ႔ စကားေတာင္စားကို ငါျပခေရပုိင္ ရီခြက္ထဲက လကို ျပလို႕မရနန္း´´ဆိုပနာ ေကာင္းေက်နပ္ဗ်ယ္ အားရပါးရေျပာေရ။ သူ႔အႀကံမွာ မိုးေဂ်ာက္မႀကံႏိုင္ဗ်ယ္ သူ႔ပါ႔မွာ အလုပ္ဆက္လို႔ လုပ္ကိုလုပ္ရဖို႕ဗ်ယ္ဆိုၿပီး သူ႔ကိုသူေကာင္းေက်နပ္နီပါေရ။<br /> ေယခါ မိုးေဂ်ာက္က မတုန္လႈပ္ပဲ ေျပာပါေရ<br /> ``သူေဌး ယေက ညခါဖက္လာလတ္ေမ…´´<br />အခုလား လားအိပ္လိုက္ပါဦးေမေျပာဗ်ယ္ တြက္ထားခေရ။<br /> ညဖက္ခါ ေရာက္ခါ သူ႕ကိုယ္သူေကာင္းေက်နပ္နီေရ သူေဌးစြာ ကြပ္ပ်စ္မွာ ထိုင္ပနာ ရီႏြိးေသာက္နီေရ။ ယင္းအခ်ိန္ မိုးေဂ်ာက္ ေရာက္လာခါေရ။ အထုပ္တိပါ တပါတည္းပါလတ္ေတ။ သူေဌးက အံၾသတႀကီးနန္႕<br /> ``သူေဌး ကၽြန္ေတာ္လားဖို႕ဗ်ယ္…´´<br /> ``ဇာမွာေလ လႏွစ္စင္း၀ါ…´´<br /> မိုးေဂ်ာက္က မသိမသာေခ် ၿပံဳးဗ်ယ္ သူ႔လက္ညိွဳးကို သူေဌးႏွစ္ေခါင္းရွိတည့္တည့္ မ်က္စိႏွစ္လံုးၾကားမွ ထားၿပီး<br /> ``သူေဌး လက္ညွိဳးကို ၾကည့္ပါ။ လက္ညွိဳးမွာ မ်က္စိထားၿပီး သာနီေရ လ ကိုမသိမသာၾကည့္ ဇာေတြေလ…´´ <br /> သူေဌးေလ႔ ဂ်ီ၀ိဂ်ီ၀ါျဖစ္ဗ်ယ္လုက္ၾကည့္ေရ မုိးေဂ်ာက္ေျပာေရအတုိင္းလုပ္မွ အာကာမွာ လႏွစ္စင္းသာနီစြာ သူေတြ႕လားေရ။<br /> သူေဌးေလ႔ မုိင္လားျပီး ခါးပိုက္အိတ္ထဲက ဒဂၤါးတိထုတ္ဗ်ယ္ မုိးေဂ်ာက္ကို ပီးလိုက္ေရလတ္။ မိုးေဂ်ာက္ေလ႔ သူေဌးပီးစြာကိုယူ၊ သူေဌးကို ႏႈတ္ဆက္ဗ်ယ္ ယင္းမွာက ထြက္လာခေရလတ္။ <br />အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု<br />(၁၊၃၊၂၀၀၉)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6868188970145288403?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-36586146246574332482009-06-04T09:48:00.001-07:002009-06-06T08:48:01.346-07:00 <br /> <br />“ေမာင္နီသာ နက္ဖန္ခါ မင္းမ်က္လံုးတိအားလံုးေကာင္းလားျပီး ကမာၻၾကီးကို မင္းျမင္တြိရဖို႔ဗ်ယ္။” <br />ဆရာဝန္ေျပာေရ စကားကိုနားေထာင္ယင္း သူေကာင္းဝမ္းသာလားသည္။ <br />အေဂါင္႔နေဂါင္႔ပင္ နက္ဖန္ခါသည္သူ႔ အတြက္ရင္ခုန္ဖို႔ေကာင္းနီဗ်ယ္။နက္ဖန္အယင္ေရာက္ပါဖိ…။ <br />……….။……….။……….. <br />ေနာက္တနိ မိုးထ ဆရာဝန္က မ်က္လံုးကို စည္းထားေရ ပတ္တီးတီးတိကို ျဖည္လိုက္ျပီး <br />တျဖည္းျဖည္း မ်က္လံုးဖြင္႔ခိုင္းသည္…။ <br />ဆရာဝန္ နန္႔ ဝန္ထမ္းတိျပီးေက ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ သူၾကည္႔ မိစြာက သူ႔မ်က္နွာ။မ်က္နွာတစ္ျခမ္းက အမာရြတ္တိနန္႔ ျပည္႔နီသည္။ အေခ်ခါ ရပ္ကြက္မီးမွာ မျမင္းမစမ္းနန္႔ ျပီးလို႔ သူရခေရ ဒဏ္ရာမွန္း တစ္ေယာက္ေလ႔ မေျပာပဲ သူသိပါသည္။သို႔ေသာ္ ေအေလာက္ဆိုးရြားနီလိမ္႔မည္ဟု သူလံုးဝမထင္ထားခ။ <br />သူဆက္ျပီး စိတ္မညစ္ခ်င္ ပတင္းေပါက္အျပင္ကို ရာ ျမင္ခ်င္ေဇာနန္႔ လွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္။ <br />“အိုး…. ပေဇာင္လွလိုက္ေတ ကမာၻၾကီးလဲ….” <br />သူ႔ စိတ္ထဲက အမွတ္တမဲ႔ ေျပာျပီး အိမ္သားတိမလာခင္ အနားယူနီလိုက္သည္။ဆရာဝန္ လက္ေဆာင္ပီးခေရ နီကာမ်က္မွန္တပ္ျပီး ဆရာဝန္မၾကည္႔ဖို႔ တားခေရ TVကိုဖြင္႔ခိုင္းဗ်ယ္ TVဇာတ္လမ္းကို စိတ္ဝင္တစား သူၾကည္႔နီမိသည္။ <br /> ဇတ္လမ္းမွာ ရိုက္ျပထားသမွ် အားလံုးက သူ႔အတြက္ အဆန္းခ်ည္းရာ ျဖစ္သည္။သူေဌးသား သူေဌးသမီး ဘဝကိုျပထားေသာ ဇတ္လမ္းရာ ျဖစ္သည္။ယင္းဇတ္လမ္းမွာ ပင္ သူေမ်ာပါလားခသည္။ <br />……..။……..။……… <br /> အိမ္သားတစ္ေယာက္၏ အကူညီျဖင္႔ သူ အိမ္ဟုေျပာေသာ နီရာ ကို ေရာက္လာျဖစ္သည္။ <br />“အင္း…အိမ္က အငယ္႕႔ေခ် …တစ္အိမ္လံုး ၾကပ္ခိုးတိနန္႔ ညစ္ပတ္နီေရ…ၾကည္႔ခရေရ ဇတ္လမ္းထဲက အိမ္နန္႔ တျခားစီ” <br />သူ႔ စိတ္ထဲမွ ေရရြက္ျခင္းျဖစ္သည္။ <br />ညစသားေရာက္မွ စ်ီးသိမ္းလို႔ ျပန္လာေရ မယားလို႔ေျပာေရ ေကာင္မေခ်ေရာက္လာသည္။ဆီးရံုမွာ မဲေပါက္ျပီး အခမဲ႔(အလကား)မ်က္လံုး ခြဲျပီးဆင္းလာေရ လင္ကို လာမၾကိဳႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ သူ႔ရို႕ကမြဲစြာကိုး။သူရုတ္တရက္ သတိရလိုက္မိသည္။မယား၏ အိမ္ဝကပင္ ႏုတ္ဆက္ေသာ အသံကိုေတာ႔ မွတ္မိသည္။ရုပ္ကိုေသခ်ာမျမင္ရ။ <br /> တန္းခါးကြယ္ရာေနာက္ကနီ ျဗဳန္းခနဲ႔ ေပၚလာေရ အရုပ္ မြဲေျခာက္ေျခာက္ ၊ဆံပင္ ျပာႏွမ္းႏွမ္း ၊မ်က္စိကာနာ နန္႔ ၊အေရးထဲ ႏွေခါင္းက စုတ္ခြ်န္းခြ်န္း၊လံုးဝၾကည္႔လို႔ မေကာင္းေရ မမတစ္ေယာက္ကို သူဇာျဖစ္လို႔ သမတက္ခမွန္း တစ္ေယာက္တည္း မီးခြန္းထုတ္မိသည္။ <br /> အသံ ဟုတ္ေတ အသံေၾကာင္႔ရာမနား။အနီးမွာ လာထိုင္ေရမယားက အားရပါးရရယ္ျပသည္။ ပါးျပင္တစ္ခုလံုး ႏွမ္းခိုးလား ညွင္းလား မေသခ်ာေရ အစက္အေျပာက္ တိနန္႔ ျပည္႔လို႔ ဆလိပ္ေငြ႔တိ ရိုးျမီက်ခစားထားေရ ႏုတ္ခြန္းမည္းမည္းၾကားကနီ ကြမ္းစားလို႔ နီရဲ ဝါက်င္နီေရ သြားႏွစ္ျခီလံုး ေပၚေအာင္မယားကႏုတ္ဆက္သည္။ သူ မ်က္လံုးကို မိွတ္ျပီး အားယူဗ်ယ္ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ <br /> ……..။……..။…….. <br />“စားေလ အကို ၾကက္သားကို…ယာ အရိုးမႏႊာတတ္လို႔ မနား ခါတိုင္းပိုင္ ႏႊာပီးေမခ” <br />ေျပာေျပာဆိုဆိုနန္႔ မယားက ၾကက္သားတုန္း ကို ထမင္းစားေရ လက္နန္႔ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။ ဗေရဂါးဟင္းရည္ အစပ္ကို တစ္ေယာက္တည္းေသာက္ျပီး အျပင္ကို စူးစမ္းဖို႔ ထြက္လာသည္႔ သူမ၏ ႏွပ္ကို “ရႈးခနဲ႔” ဝင္ေအာင္ လုပ္လိုက္သည္။ အတင္း စုတ္ယူလိုက္ေသာ္လည္း လမ္းတစ္ဝက္ထိရာ ဝင္ေသာႏွပ္ကို မယားက ဂရုမစိုက္အား ထမင္းစားေရ လက္တစ္ဖက္က ေကာက္ကိုင္ထားေရ ၾကက္သားတုန္းကို ထမင္းဝါးလက္စ ပါးစနန္႔ ကိုက္ျပီး တစ္ဖက္က သူ႔သံေလာင္ပြန္းကို ကိုင္ပနာ ထြီးထည္႔သည္။ အနားစပ္တိ ေပါက္ျပဲနီေရ သံေလာင္ပြန္းကို ၾကည႔္ျပီး သူတြန္းဆြီးကို ရာ တိတ္တိတ္ေခ် မ်ိဳခ်ျဖစ္သည္။ <br />……။……။…… <br />ထမင္းစားျပီးသိ ပထမဆံုး အၾကိမ္ေျမာက္ သူ့ျမင္ရေသာ အျပည္႔ သာနီေရ လ ကို တဲပတင္းေပါက္ကနီ သူ အၾကာၾကီး ေငးနီျဖစ္သည္။ <br />“အကိုး အိပ္ယာဝင္ေမဖိ….လာ” <br />ေနာက္ကနီ ေခၚနီေရ အသံပိုင္ခ်င္၏ အသံမွာ ဆြဲငင္အားေကာင္းသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူ လွည္႔မၾကည္႔ျဖစ္ပဲ အိပ္ရာထဲကို ဝင္လာလိုက္သည္။ ဖ်ာကို အေသခ်ာ ခင္းထားေသာ ေမြ႔ယာ ညွင္းသိုးသိုး အနံ႕သည္ သူနန္႔ လံုးဝမစိမ္း။ <br />သို႔ေသာ္ လေရာင္ေအာက္မွာ အထင္းသား ျမင္နီရသည္႔ အဖာတရာ နန္႔ အိပ္ယာေဟာင္း ေလးခုေလာက္ကို စုျခဳပ္ထားေရ သူအိပ္ရဖို႔ ေမြ႔ယာကို ေနာက္ကုန္းပင္ ခ်ခ်င္စိတ္မဟိ။သူ နိခင္းက ဆီးရံုမွာၾကည္႔ခေရ ဇတ္လမ္းထဲက လူတိ အေရာင္အသြီးနန္႔ သ႔ူဘဝ လားလားမွ မဆိုင္။ ေနာက္ဆံုး အတင္း လွဲခ်လိုက္မွ ရင္းႏွီးဖူးေရ ေမြ႔ယာ အထိအတြိေၾကာင္႔ သူနီသာထိုင္သာ ဟိလားသည္။ <br />ေနာက္ကနီ တယုတယ ပြတ္သပ္နီေရ မယားကို လွည္႔ပင္မၾကည္႔ျဖစ္။မ်က္စိမွိတ္ထားေသာ္လည္း ျပန္ျပန္ျမင္ေယာင္လာသည္႔ မ်က္ႏွာကို ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ သူမေဖ်ာက္ႏိုင္။စ်ီးေရာင္းျပီး ေညာင္းလို႔ ထင္ေရ သူးမယားေလ႔ အိပ္ပါလားျပီး တနားအၾကာသူမ်က္လံုးကို အတင္းမွိတ္လိုက္ျပီး ေကာင္းမၾကာလိုက္ သူပါ အိပ္ပါလားသည္။ <br />…….။…….။……. <br /> ရိုးသားေရလို႔ နာမည္ၾကီးေသာ သူ႔ကို အလုပ္ပီးဖို႔လူ မယွား။ေနာက္တနိမိုးလင္းမွာပင္ ဆရာဝန္က အနားယူရန္ တားခေသာ္လည္း ဝမ္းေရးအတြက္ သူအလုပ္လုပ္ျဖစ္သည္။ အလုပ္လုပ္ရမည္႔ တအိမ္လံုးတစ္ေယာက္ေလ႔ မဟိ။ အားလံုး အလုပ္ႏွင္႔ ေက်ာင္းသို႔ လားခၾကျပီး သူတစ္ေယာက္တည္းရာ က်န္ခသည္။ သူလုပ္ရမည္႔ အလုပ္က အိမ္ ႏွင္႔ အိမ္ျခံဝင္းတစ္ခုလံုး ယွင္းလင္းေရး။ ေကာင္းပင္မၾကာလိုက္ သူျပီးစီးလားသည္။ အမွန္က သူကိစၥျပီးလွ်င္ သူေဒအိမ္မွ ထြက္လားရမည္ျဖစ္သည္။ အဟင္႔ သူခ်က္ခ်င္းေတာ႔ ထြက္မလားခ်င္။သူျမင္တြိနီရေရ ေဒအိမ္ကို သူဆက္ျပီး တဆိေခ် စူးစမ္းခ်င္သည္။ ဟုတ္ေတ။ သူစိတ္ကို တနားေခ် သူလႊတ္ထားလိုက္ခ်င္သည္။ နာရီကေလ႔ အခုမွနိခင္းေလာက္ရာ ဟိမည္။နီက သူ႔ေခါင္းထက္တည္႔တည္႔ မွာ။ အိမ္ယွင္မ်ားက ညစသားမွျပန္လာမည္ ေျပာသည္။ သူတစ္အိမ္လံုး လိုက္ၾကည္႔ မိသည္။ေဒအိမ္က ဇတ္လမ္းထဲကပိုင္ မခမ္းနားေကေလ႔ သူ႔တဲထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာသည္။ အိပ္ရာမ်ားကို ပံုစံၾကည္႔ခ်င္၍ သူအိပ္ခန္းတန္းခါးမ်ားကို ဖြင္ဖို႔ ၾကိဳးစားသည္။ ေတာက္ေလွ်ာက္တစ္ခန္းမွ် ဖြင္႔မရ။ ေနာက္ဆံုးဖြင္႔ျဖစ္ေသာ အိမ္ အထက္ထပ္မွ အခန္းက အခန္းခ်င္ lock ခ်ဖို႔ မိလားေရ ထင္ပါယင္႔။ သူအလြယ္တကူ လွည္႔လုိက္ရံုႏွင္႔ အခန္းကပြင္႔လားသည္။ အခန္းက ျပင္ထားစြာ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသည္။အိပ္ရာကေလ႔ အခန္းခ်င္ မသိမ္းခထင္ယင္႔။အင္း…အိမ္ခ်င္တိေလ႔ လာဖို႔မဟုတ္သိ။သူ၏ သိစိတ္ႏွင္႔ မသိစိတ္ သေဘာတူညီမႈရျပီး ကန္႔ကြက္မဲ သုည ႏွင္႔ အိပ္ခ်င္စဖြယ္ ကုတင္ထက္တြင္ သူလွဲအိပ္လိုက္သည္။ အိပ္ယာ၏ ႏူးညံ႔မႈအေၾကာင္းကိုပင္ ၾကာၾကာ မေတြးလိုက္ႏိုင္ ေညာင္းေညာင္းႏွင္႔ သူအိပ္ပါလားသည္။ <br />…….။…..။……. <br /> “ဂ်က္….ဂေလာက္….ဂ်က္…” <br />သူ အသံေၾကာင္႔ႏိုးလာျခင္းျဖစ္သည္။သူနီကို ၾကည္႔လိုက္သည္ ေကာင္းေတာ႔ မေမွာင္သိ။ဇာအခ်ိန္ေလာက္ အိပ္ပါလားမွန္း သူမသိ။ မ်က္စိကန္းနီ၍ နားေကာင္းေသာ သူ အသံေၾကာင္႔ရာ ႏိူးလာသည္။ ခ်က္ခ်င္းသူအိပ္ရာက ထျပီး ကဗ်ာကရာ အိပ္ရာကို ဟန္မပ်က္ေခ် ျပန္ထားလိုက္သည္။ေတာ္ပါသိယင္႔ သူမအိပ္ခင္ကပင္ အိပ္ယာက မသိမ္းရသိလို႔။ သူ အခန္းျပင္ထြက္ဖ္ို႔ တန္းခါးနားအေရာက္ လွခါးထက္ကို တက္လာေသာ ျခီသံၾကားလိုက္ရသည္။ေယမွ ဒုကၡ။ ေဒ အခန္းပိုင္ခ်င္ရာ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ဟူး…သူခ်က္ခ်င္းထြက္လို႔ မျဖစ္သိ။ အေျခေန ၾကည္႔ျပီးမွ သူထြက္ရမည္။ထုိ႔ေၾကာင္႔ ေဘးဘီကိုလွည္႔ျပီး အခန္း တစ္ခုလံုးကိုေလ႔လာလိုက္သည္။ ေၾသာ တိြဗ်ယ္။ သူ႔မ်က္လံုးကို ပထမအၾကိမ္ေျမာက္ ေက်းဇူးတင္လိုက္ျပီး လူတစ္ေယာက္စာ ပံုးလို႔ရသည္႔ ကုတင္ေအာက္ကိုလားျမင္ကာ ဝင္ပုန္းနီလိုက္သည္။ <br />……။……။……. <br /> “……….အီ….” <br /> ဆီမထည္႔ဗ်ယ္ၾကာေရ တန္းခါးသံႏွင္႔ တတူ ဝင္လာေရ ေျခဖဝါးေခ်က မထိရပဲႏွင္႔ အျမင္ႏွင္႔ပင္ အလြန္ႏူးညံနီမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိသာလွသည္။ကုတင္ထက္သို႔ ပစၥည္းတစ္ခု ဖုတ္ခနဲ႔ ျပတ္က်သည္။ မၾကာလိုက္ ကုတင္ေဘးက အဝတ္ဗီုကို ဖြင္လိုက္သံသူၾကားျပီး ျခီဖဝါးအႏုေခ် အထက္က ျခီမ်က္စိနားကို စကပ္အျဖဴေခ်ကြင္းခနဲ႔က်သည္…ယျပီးလွ်င္ ..ပန္းႏုေရာင္ဇာတိတပ္ထားေရ သူႏွင္႔ မရင္းနွီးေရ အရာတစ္ခုက်လာသည္။တနားေခ်ပင္မၾကာလိုက္ သူမွင္သက္မိနီတုန္းမွာပင္ ျခီဖဝါးႏုေခ်က ယင္း ပန္းေရာင္ အရာဝတၳဳထဲကနီ ကြ်မ္းက်င္စြာ အသာယမထြက္လိုက္သည္ကို သူေနာက္ဆံုးတြိလိုက္ရသည္။ <br /> “အိခနဲ႔ ” ကုတင္ထက္မွာ ပစ္လွဲလိုက္သံႏွင္႔ တတူမလိုက္ေတ ျခီဖုဝါးေခ် တစ္စံုေလ႔ေပ်ာက္ဆံုးလားျပီး တစ္ခန္းလံုးျပန္ျငိမ္သက္လား ျပန္သည္။ ျခီဖုဝါးေခ် ခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္လားပံု ၾကည္႔ရစြာ ျခီဖုဝါးပိုင္ခ်င္ ေညာင္းေညာင္းႏွင္႔ ဝင္အိပ္လို္က္ဗ်ယ္လို႔ ထင္သည္။ ယင္းျခီဖုဝါးပိုင္ခ်င္ အိပ္ေမာက်ခ်ိန္ တနားေခ်ေစာင္႔ျပီး သူေဒအခန္းထဲက ထြက္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ျပီး ကုတင္ေအာင္မွာ ဆက္ျငိမ္နီလိုက္သည္။ <br /> လူရာ အသံမထြက္ေအာင္ သူျငိမ္နီရသည္။ အခုနကမွ ျမင္လိုက္ရေရ ျမင္ကြင္းကို သူ႔မ်က္လံုးထဲက ေဖ်ာက္မရ။ သူျပန္ျမင္ေယာင္မိယင္း ႏွလံုးခုန္သံပါလ်င္လာသည္။တခါေလ႔ မျမင္ဖူးခေရ ျမင္ကြင္း၏ ရလဒ္က ဆန္းၾကယ္သည္။ ေဒေလာက္ရင္ခုန္မႈမ်ိဳး သူမၾကံဳဖူး။ ေထာက္ထားေရ လက္ထက္ကို ေဇာေခြ်းက ေတာက္ခနဲ႔ က်သည္။သူကို္ယ္သူနား မလည္ဗ်ယ္။ အခန္းပိုင္ခ်င္ သိလားမည္ေၾကာက္၍ ေဇာေခြ်းျပန္လားသည္ဟုသာ သူယူဆလိုက္သည္။ <br />…….။……..။…….. <br /> ျငိမ္သက္နီေရ အခန္းထဲမွာ ကုတင္ေအာက္ကနီ သူတတိမ္းေခ် ထြက္လာလိုက္သည္။ <br />ျခီကိုဖြျပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္မွ သူအခန္းတန္းခါးသို႔ မလားမီွ ျခီဖုဝါးပိုင္ခ်င္ကို ဇာပံုစံမွန္း တနားေခ်ေလာက္ေတာ႔ သူၾကည္႔လိုက္ခ်င္သည္။သူမ်က္လံုးႏွစ္ဘက္လံုးကို ကုတင္ထက္သို ပို႔လိုက္သည္။့ျမင္ကြင္းက သူထင္မွတ္မထား သည္႔ ျမင္ကြင္း။ <br /> ေျခာက္သြိနီေရ အာေခါင္ကနီ မဟိေရ တန္းဆြီးကို မ်ိဳခ်လိုက္သည္။အခုနက ရင္ခုန္သံထက္ လ်င္ေသာ ရင္ခုန္သံကို သူ႔နားႏွင္႔ပင္ ၾကားနီရသည္ပိုင္ သူထင္လာသည္။ျခီဖုဝါးမွတစ္ဆင္႔ မႊီးညွင္းႏုမ်ားေပါက္နီသည္႔ ျခီသလံုး၊ ျပီးလွ်င္ ပန္းႏုေရာင္ မ်က္ႏွာသုတ္စကို ကိုယ္ ဗလာမွာ ပတ္ထားေသာ ခႏၶာ။ေနာက္ဆံုး ပန္းႏုေရာင္ ထနီေသာ ပါႏုႏု၊ သြီးေၾကာေခ်တိက ပါးႏွစ္ဘက္မွာရာမက မွိတ္ထားေသာ မ်က္ခြံ ထက္မွာပါ။တျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီိ ျမင္လိုက္ရသည္႔ ျမင္ကြင္းက သူ႔ျခီေထာက္တိလႈပ္မရေအာင္ လုပ္ထားလိုက္ဗ်ယ္။ ရာသီဥတုေၾကာင္႔ ဆံစ မ်က္ႏွာႏွင္႔ ရင္ဘတ္တဝိုက္ ကြက္က်ားျပီး စို႔နီေရ ေခြ်းစက္ေခ်တိကလည္း လွသည္။မျပီတျပီျဖစ္နီေရ မ်က္ႏွာသုတ္ေအာင္က ကိုယ္ခႏၶာကေလ႔ လွသည္။ သြယ္စင္းနီေရ ေပါင္တံမွာ အျပစ္အနာဆာ မဟိေရအျပင္ ဝင္းဝါနီေရ အသားေရကို ေအပိုင္မ်ိဳးျမင္လိုက္ရသည္႔ အတြက္ မ်က္လံုးတိ အနည္းေခ် ေမွးစင္းလာျပီး သူမခႏၶာကို အထက္ကမိုးလိုက္ဗ်ယ္ သူ႔လက္ႏွစ္ဘက္က ေကာင္မေခ် ပက္ခုံးကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ <br /> သူ႔လႈပ္ယွားမႈေၾကာင္႔ ႏိုးက်လားေရေကာင္မေခ်က ရံုန္းသည္။သူကေလ႔ မလြတ္ေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ယင္း ခါးမတ္လာေရ ေကာင္မေခ်ကေလ႔ ေအာ္ဖို႔ ၾကိဳးစားသည္။ သူမ မေအာ္ခင္ သူတားမွျဖစ္ဖို႔ဆိုေရ အသိကလႊမ္းမိုးလားျပီး အတင္း အားထည္႔ဗ်ယ္ လွဲခ်လိုက္သည္႔ အတြက္ ကုတင္ေဘာင္ႏွင္ ေကာင္မေခ် ေနာက္စိေဆာင္႔ကာ ေနာက္ဆံုး သူမ မိေမ်ာလားသည္။ <br />…..။…..။….. <br />အျမင္အာရံုက အဓမ ဆြဲေခၚလာေသာ ရမၼက္ကို သူတိုးလြန္ႏိူင္စြမ္း မဟိေရ အဆံုးမွာ… ကြဲျပားေရ အျမင္ရာဟိျပီး မကြဲျပားမျခားနားေရ အရသာတစ္ခုကို သူ မိုက္မိုက္မဲမဲ ယူလိုက္မိသည္။ <br />သူ အျမင္ကို သာယာျခင္း မွာ ၾကာၾကာခံစားခ်ိန္မရ လိုက္ ပါးလြန္းလွေသာ နားက ျခံတန္းခါးဖြင္႔သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။ ေဒတစ္ခါ သူေကာင္းမစဥ္းစားႏိူင္ မျပီးသိေရ အရသာတစ္ခု အဆံုးသတ္ဖို႔ပင္ၾကိဳးစားဖို႔ အၾကံမရလိုက္ အႏာၱရာယ္ကို ၾကိဳသိလ်က္ အခန္းတန္းခါးဝကနီ ျခံေနာက္သို႔ ခုန္ခ်လိုက္သည္။ <br />အေလာတၾကီး ခုန္ခ်လိုက္ေတ အတြက္ တိုင္တစ္တိုင္ကို တိုက္မိျပီး ျမီျပင္ကိုက်သည္။ျပဳတ္အက်တြင္ သူ႔ခႏၶာ ႏွင္႔ အဝတ္လွမ္းသည္႔တုိင္ တိုက္မိျပီး တိုင္ပါလဲလားသည္။ အဝတ္လွမ္းေရ ၾကိဳးက သူ႔ မ်က္လံုးႏွစ္ဘက္စလံုးကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပင္ လာရိုက္ျပီး တနားေခ်အတြင္း သူ တေလာကလံုး၏ အလင္းႏွင္႔ အဝီးဆံုးကိုေရာက္လားခလီသည္။ <br />…….။…….။…….. <br />ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုကို ပီးဆပ္ေတဆိုေရ အခ်ိန္တစ္ခုအတြင္းမွာ သူ႔အတြက္ အယင္ အျပင္က အကန္းဘဝ နွင္႔ ေထာင္တြင္း အကန္းဘဝ၏ ကြဲျပား ျခားနားခ်က္ျဖစ္ေတ လြတ္လပ္မႈမဲ႔ျခင္း ႏွင္႔ ပင္ပန္းျခင္းကို သူရဟိခသည္။ေထာင္မွျပန္လြတ္လာေသာ တနိ ေနာက္တၾကိမ္ မ်က္လံုးျပန္ခြဲဖို႔လား ဟု မီးလာလွ်င္ သူ႔ထံတြင္ အေျဖတစ္တည္း သာဟိသည္။ <br /> ယင္းအေျဖသည္ကား…..။ <br /> <br /> <br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ…. <br />ညီစု(၂၀၊၀၅၊၂၀၀၉) <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3658614624657433248?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-66638014864099235802009-06-04T09:39:00.000-07:002009-06-06T08:46:24.733-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);font-size:180%;" >စိတ္တစ္ဝမ္းကြဲ</span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />တစ္ဘက္ထရံမွ လူႏွစ္ေယာက္စကားေျပာသံေသ႔ေသ႔ၾကားရသည္။<br /><br />“ယင္းကိစၥမွာ ၾကိဳးကိုင္နီေရ လူက ေကာင္းေတာ္ေရ…<br /><br />ေကာင္းပိပိရိရိ ဟိေရ..”<br /><br />စားလက္စ မုန္႔ကိုပင္ ဆက္မဝါးျဖစ္ သူ ထရံႏွင္႔ နားကို တသားတည္း အပ္လိုက္သည္။<br /><br />“ေတာ္ဖို႔နန္းရာ တစ္သက္လံုး ရုပ္သီးဆြဲစားလာစြာ ေအေလာက္ေတာ႔ ဟိဖို႔ပ”<br /><br />သူ ဇာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိ...မပြင္႔တပြင္႔ တခ်က္ရယ္လိုက္ျပီး တျခားလူမျမင္ခင္ ခပ္တည္တည္ႏွင္႔ ထြက္လာလိုက္ရသည္။<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-size:180%;" >ျပဒါးေဖ်ာက္ မွန္</span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />နဂိုကပင္ မာနၾကီးေရ ဘရဏီသာဒိုးတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းက အတန္းေဖာ္ မိုးျခဴဆိုေရ ေကာင္ေခ်ကို ရည္းစားစာလိုက္ပီးရေကာင္းလား ဆိုျပီး ဆတ္ဆတ္နာျပီးေျပာေရ<br /><br />“နင္႔ပိုင္လူမ်ိဳးျမင္ရစြာေတာင္ မ်က္စိသနေရ ။စ်ီးေဖာင္သာပိုင္ ျမင္လိုက္စြာနန္႔ အန္ခ်င္ပါယင္႔။… ဖယ္ပါေဟ နင္နန္႔ဆို ရြံလို႔ နတ္ျပည္လိုက္ပို႔ေတာင္ မလိုက္…ဖယ္ေဟး”<br /><br />ဘရဏီသာဒိုး သူေတာင္စားေခ်တစ္ေယာက္က လားေရလမ္းမွာပိတ္ရပ္ျပီးေတာင္းေရ ။စိတ္တိုစြာ အရွိန္မေျပသိ ေရ ဘရဏီသာဒိုးကေလ႔ ေဒါသလက္က်န္တိကို သြန္ခ်ပစ္လိုက္ေတ…<br /><br />“လာပန္ဗ်ယ္ ေဒမွာက တစ္မ်ိဳး…ထိုမွာ နင္႔အကိုကို အလုပ္လုပ္ခိုင္း ေဖ႔သာမေတာင္းပဲရေအာင္..နင္႔ခြက္ေခ် လႈပ္နီရုံဗ်ယ္ေယ..ဖယ္ …ဖယ္” ဆိုျပီးထြက္လားေရ။<br /><br />မိုးျခဴဆိုေရေကာင္ေခ်ကလည္း မာန္မပါပဲ သူေတာင္းစားေခ်ကို ျပံဳးျပျပီး ထြက္လားခေရ။<br /><br />…..။…….။……….<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">“တစ္ခါတလီ ဘဝက လက္ရာထက္ေရ ဒါရိုက္တာတစ္ေယာက္ ရိုက္ေတကားပိုင္ ၾကိဳမွန္းဆလို႔ မရစြာတိ ျဖစ္ပ်က္တတ္ေတလတ္”</span><br /><br />လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကနီ စကားတစ္ခြန္းစိုင္က်လာေရ…။<br /><br />လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေဘးမွာ ေဖသာေတာင္းမေကာင္းလို႔ စိတ္ညစ္နီေရ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ ခြက္ကိုၾကည္႔ျပီးမႈိင္နီေရ…။<br /><br />……။……။……….<br /><br />ေကာင္းမၾကာလိုက္ သူေတာင္းစားကခြက္ကို အားရပါးရေခါက္ေတ..<br /><br />သူ႔ရွိကျဖတ္လားေရ အသုဘ ကားကိုတြိလို႔ လဒ္တက္ေအာင္သေဘာမ်ိဳး ေခါက္စြာ။<br /><br />“ဘရဏီသာဒိုး ၂၄ ႏွစ္” လို႔ရီးထားစြာကိုေတာ႔ စာမတတ္လို႔ သူမဖတ္တတ္လိုက္။ အသုဘကားေမာင္းေရ လူကေလ႔ သူတနားေခ် အကိုေတာ္ခရေရ ဆယ္္တန္းရႈလို႔ အသုဘကားေမာင္းနီေရ မိုးျခဴဆိုေရ လူတစ္ေယာက္မွန္းသူမသိလိုက္။<br /><br />ေခါက္လက္စ ခြက္ကိုနားညီလို႔နန္႔တူေရ လမ္းလားတစ္ေယာက္က မတ္စိ တစ္စိ ပစ္ခ်လိုက္ေတ။<br /><br />အင္…..သူ႔အတြက္ တစ္ဘက္ကမ္းက အိမ္ကိုျပန္ဖို႔ ကူးတို႔ခ ရလားလို႔ေတာ္သိယင္႔။<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-size:180%;" >ႏွစ္ကိုယ္စာဘာသာေဗဒ</span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />လင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာနီလာ စကားမ်ားနီလာမေသခ်ာ..<br /><br />ျမင္ကြင္းက ခပ္လွမ္းလွမ္းေခ်…<br /><br />ေယာကၤ်ားကစေျပာေရ။ ေယေလ႔ ၾကားရတစ္ခ်က္ မၾကားရတစ္ခ်က္….အနီးကိုေတာ႔ ေရာက္လာေရ။<br /><br />“ဒုကၡကို မီးထြန္းရွာနီစြာမဟုတ္ လမ္းမီးတိုင္ေအာက္ကိုေရာက္လာေရ ဒုကၡကို ငါကလားတြိစြာရာ”<br /><br />ညကၾကည္႔လက္စ ဇတ္လမ္းတြဲထဲက ကိုးရီးယားမင္းသား လူဆိုးဘားမွာ ခံလိုက္ရစြာ ေတြးျပီး မယားကကိုယ္ခ်င္းစာေရ သနားေရမ်က္လံုးနန္႔ လင္ကို လွန္းၾကည္႔ေရ ….။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“အဝင္းေက်ာင္းနီခေရ ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာ ႏြားတစ္ေကာင္ျမင္ခေရ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကေတာ႔ သူေက်ာင္းေရႏြားမဟုတ္လတ္..</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">အဓိကက အဂဓိ လိုက္စားလို႔ ေက်ာင္းထဲကို ႏြားေရာက္လာေရနိမိတ္ရာ…</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">မိုးတြင္းအတြက္ထားေရ ရီတြင္းမိုးေရ အလွ်ာေလ႔ မျမင္ချမင္ယင္႔…</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">အယူသီးျပီး အသီးယူစြာေလ႔ ေက်ာင္းက သရက္ပင္မွာ အသီးအေညွာက္ေတာင္မက်န္</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဆရာၾကီးက အၾကီးရာ ျဖစ္နီစြာ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">လဒ္စားျပီး စားလဒ္ေတာင္မရေရ အေခ်တိေလ႔ စာမီးပြဲ ပီးေအာင္ေရ”</span><br /><br />ဆိုွဗ်ယ္ အလာပသလာပ အျခင္းေျပာေရ။<br /><br />ညစက ေဘာလံုးပြဲမွာ ဒိုင္လူၾကီးေခါက္ဆြဲစားစြာ သတိရျပီး မယားဘက္က နာေရပံုစံမ်ိဳးနန္႔<br /><br />မယားေျပာေရအျခင္းကို လင္သည္က နားေထာင္ျပီး ေခါင္းညိတ္ေတ။<br /><br />ယပိုင္နန္႔ လင္ပခံုးမွာ မယားမွိီျပီး ျမင္ကြင္းထဲက ညနီခင္းနန္႔တတူ တရြိရြိေပ်ာက္ကြယ္လားခေရ။<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">အျမင္နိယာမ</span><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />တစ္ခါေလ႔ တစ္ေယာက္နန္႔တစ္ေယာက္ အျမင္ကို ညိွမရေရ အျငင္းသန္ေရ လူတစ္အုပ္ဘားကို အေခ်တစ္ေယာက္ေရာက္လာလတ္သည္။<br /><br />“အိုး အခင္ရို႔ ေအခ်င္႔စြာ ဇာပံုစံလို႔ေခၚပါေလ..သားကို ယွင္းျပပါ..။”<br /><br />အေခ်ယူလာစြာက တစ္ရုတ္လုပ္ ကမာၻလံုးေခ်…။<br /><br />အၾကီးတိေလ႔ တစ္ေယာက္လက္ကနီ တစ္ေယာက္ လက္လႊဲယူျပီး ၾကည္႔ကတ္သည္။<br /><br />ေအတခါေတာ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အေျဖကလားတူနီသည္။<br /><br />“အလံုး”<br /><br />တစ္သံတည္း ထြက္လာသည္။<br /><br />အေခ်က ဝမ္းသာအားရ ယံုလိုက္ျပီး ကမာၻလံုးကို အားရပါးရေျမာက္လိုက္မိျပီး ျဖတ္ခနန္႔လြတ္က်ကာ သံမံတလင္းထက္တြင္ ကမာၻလံုးကြဲလားလီသည္။<br /><br />ကြဲလားေရ ကမာၻလံုး ႏွစ္ပိုင္းကြဲလားေရ အကြဲေခ်ကို အေခ်ကကိုင္ျပီး စကားတစ္ခြန္း စိတ္တိုင္းမက် ဆိုသည္။<br /><br />“အခင္ရို႔ အားလံုးလိမ္ေရ ေအမွာ ကမာၻက ရီခြက္ပံု”<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ပကတိ ညီမွ်ျခင္း</span><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />“ထိုေကာင္ေခ် လမ္းထဲက ဝါဂ်ီးကိုေခၚလားခေရဆို…”<br /><br />“ဟုတ္ေတ သီလားေရ ယင္းသူ႔ အဖက မွာပခေရလတ္ ေခါင္းေလးလံုးဟိေရလူကို ဆည္းပူးပါဆိုလို႔ ေခၚလားေရလို႔ေျပာယင္႔”<br /><br />“ေဟ….ဇာပိုင္ ေခါင္းေလးေခါင္းဟိဖို႔ေလး ”<br /><br />“လူေခါင္း ၊ ဒူးေခါင္းႏွစ္ေခါင္း ၊ ယျပီးေက လိပ္ေခါင္းပါ ဟိလို႔လတ္”<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-size:180%;" >ဆီးဖက္ဝင္ျခင္း</span><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />“……….ဝွီး……….”<br /><br />“ယား………………….ခႊ်ိ….”<br /><br />မ်က္မျမင္ သိုင္းသမားတစ္ေယာက္က ဟန္ပါပါႏွင္႔ မွ်ားကို လမ္းလႊဲ ပစ္လိုက္ျပီး ဝင္ကယ္လိုက္သည္။<br /><br />“ေဖာက္”<br /><br />မွ်ားက ဗူေဖါင္းတစ္လံုးမွာ လားစိုက္သည္။<br /><br />“ဟင္႔ ….အီးဟီး……..အီဟီး”<br /><br />“ယာ…ဇာလို႔ ငိုနီေလ ဗူေဖါင္းပိုင္ ေပါက္လားျပီး ဘဝ ပ်က္ခ်င္လို႔လား.. မဟုတ္ေက ဗူေဖါင္းက မင္းရည္းစားလား”<br /><br />“ဇာက ဟုတ္ဖိုေလး ငါက မွ်ားလာစိုက္ဖို႔ ေမွ်ာ္နီေရ ပစ္မွတ္”</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-6663801486409923580?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-58157783253812883152009-06-04T09:34:00.000-07:002009-06-06T08:44:08.918-07:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CadminNUS%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5CadminNUS%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CUsers%5CadminNUS%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-SG</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:120.5pt; text-align:justify; text-indent:-120.5pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 72.0pt 72.0pt 72.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"> <br /><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ႏီြဦးမွာတိုက္ေသာ လီေျပေခ်တိကလြဲျပီး အျခားအေႏွာက္အယွက္ မ႐ွိခါ “ကန္ေတာ္ၾကီး”ဆိုေရ ေအကန္ေခ်က ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက။္ႏိူင္ငံျခားမွာ စာသင္နီသည္႔ ကာလ ၅ ႏွစ္လံုး လူခ်င္းမတြိဘဲ ခြဲခြာေနကတ္ရသည္႔ ခ်စ္ဦးသူ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမေခ်ကို ေစာင့္နီေသာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ခံုတန္းေခ်ထက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ သက္သက္။ ယင္းကန္ေဘာင္ထက္က အပင္ေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ မိုးထေစာေစာကပင္ လာၿပီးထိုင္နီျဖစ္သည္။ အေခ်ခါရီကူးျပီးတိုင္း အကိုက္ခံထားရသမွ် ငါးဒဏ္ရာမ်ားကို ေဒအပင္က အ႐ြက္ကိုခ်ိဳးျပီး ထြက္လာေသာ အစီးမ်ားကို အနာထက္တြင္လိမ္းယင္း အနာကုနီက်။ ႏီြေလျပည္မ်ား၏ အေခ်ာ့အျမဴမွာ ငယ္ျဖစ္မ်ားကိုေတြးယင္း ကၽြန္ေတာ္ေမွးစင္းလားၿပီး အပင္ေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ၿငိမ္သက္လ်က္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ေဟး အသစ္”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ႏီြလီေျပထက္ခ်ိဳၿမိန္ေသာ ငါးႏွစ္တာမွ် ေတာင့္တမြတ္သိပ္ခဲ့ရေသာ ေဒအသံကို ၾကားမွ<span style=""> </span>ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိႏွစ္ဖက္ကို ဖြင့္ျဖစ္သည္။ လီေျပျပင္းေခ်တစ္ခ်က္ ႐ုတ္တရက္ေ၀ွ႔ သည္။ထိုလီေျပက ကန္ေဘာင္ထက္မွ သစ္႐ြက္ေျခာက္ၾကီြကို ဆြဲယူမႊီ႔ယမ္းလ်က္ ကန္ရီျပင္ထက္သို႔ ဆြဲယူလားခသည္။ အခုနကမွ ၿငိမ္သက္နီေသာ ကန္ရီျပင္လည္း<span style=""> </span>သစ္႐ြက္ေျခာက္ၾကီြ အက်တြင္ ၀ဲဂယက္မ်ားထကာ လႈပ္ယွားအသက္၀င္လာသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခ်စ္လွစြာေသာ ခ်စ္ဦးသူေကာင္မေခ်က အမိပီးထားေသာနာေမ “လူသစ္”ကို အဖ်ားဆြတ္ကာ “အသစ္”ဟုေခၚေလ့ဟိိသည္။သူ႔ေခၚသံမၾကားဆိုေရ အထင္ႏွင္႔ သူမက ထပ္ေခၚသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ေဟး အသစ္”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ကန္ရီျပင္ထက္ကို လွည့္ထားေသာမ်က္ႏွာကို သူမဟိရာ လွည့္လ်က္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ငါၾကားပါရယ္ေဟ”…ကၽြန္ေတာ္ကပင္ဆက္ျပီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ခိုင္ လီဆိပ္ကို ဇာျဖစ္လုိ႔လာမႀကိဳစြာလဲ..”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခိုင္က တစ္ခုေလ႔ ျပန္မေျဖ..။ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးလိုက္ၿပီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“နင္ ေကာင္းလွလားေရ ခိုင္ ..လြန္ခေရ ငါးႏွစ္ကထက္ အမ်ားႀကီးလွလားေရ ခိုင္..”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">အမွန္မွာ ခိုင္မ်က္ႏွာက တဆိေခ် ၫိႈးႏြမ္းလွ်က္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ခြဲခြာၿပီး ျပန္ေတြ႔ၾကရေသာ ခ်စ္ရသူမမေခ် တစ္ေယာက္ကို စကားမ်ားမ်ားစားစား ေျပာနီဖို႔ ကၽြန္ေတာ္က စကားမၾကြယ္။ လွလာေရဆိုစြာေလာက္ပဲ ေျပာတတ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">သူမက ၿပံဳးေရဆို႐ံုေလာက္ ျပန္ၿပံဳးျပယင္း ကၽြန္ေတာ္ဟိရာ ေလွ်ာက္လာၿပီး ေဘး၌ ဝင္လာထိုင္သည္။ ကန္ေရျပင္ဟိိရာကို ခိုင္မ်က္ႏွာမူလုိက္ၿပီး စကားစေျပာသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">”နင္ ငါ႔ကိုထားေရ သေဘာထားတိ ေျပာင္းလဲလားဗ်ယ္လာ အသစ္”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခိုင္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ျဖစ္သည့္ အေၾကာင္းအရင္းကို မစဥ္းစားမိပဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“နင့္ကိုခ်စ္စြာကအစ မေျပာင္းလဲသိမ္႔ေဟ…” လို႔ု ကၽြန္ေတာ္ရယ္စပ္စပ္ ျပန္ေျဖမိသည္။ သူမ တဆိေခ်ၿငိမ္လားၿပီး ေယာင္ယမ္း၍ပင္ မေမွ်ာ္လင့္ခဖူးေသာစကားကို သူမကကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေျပာျပသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ငါ့မွာ ကိုယ္၀န္ ၂ လဟိနီီဗ်ယ္ အသစ္။ ငါနန္႔ျဖစ္ခေရ ငါရည္းစားကမိသားစုနန္႔တတူ အေမရိကကို ထြက္လားဗ်ယ္…သူတာ၀န္မယူႏုိင္လတ္…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခိုင္ကမ်က္ရည္မ်ားစြာ ၀ဲလ်က္ မယံု၍မရေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ကို ဆက္လက္ေျပာျပနီသည္။ ကႏၱာရထဲ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလၽွာက္လိုက္ရသက႔ဲသို႔ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး ေျခာက္ကပ္လ်က္ သူမပါးမွ စကားမ်ားကို ဆက္နားေထာင္ရန္ အင္အားမဟိခ်င္။ သူမ၏ အီးစက္နီေသာ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ဆုပ္ကိုင္လ်က္ သူမကို ကၽြန္ေတာ္မီးသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 7.1pt; text-indent: 28.9pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ေဒကိစၥကို အခင္နန္႔႔အရီးဝါ <span style=""> </span>သိၿပီးဗ်ယ္လာ .. ခိုင္”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">အသံမထြက္ဘဲ ေခါင္းခါသည္။ၿပီးမွ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“သူရို႕ သိေက္႐ွက္ၿပီး သီလားလိမ့္ေမ အသစ္.. ငါဇာလုပ္သင့္ေလ ငါ့မွာသတ္သီစရာ လမ္းရာ က်န္ဗ်ယ္နန္႔ တူပါေရေဟ…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">စကား၀ိုင္းသည္ အင္တန္ေခ်တိတ္ဆိတ္လားခသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">အခ်စ္ဆိုစြာကို စတင္ခံစားမိကတည္းက ခ်စ္လာခရေသာ ခ်စ္ရသူအတြက္ နာရီ၀က္အတြင္းမွာပင္ <span style=""> </span>ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္မိသည္။ ခိုင္က အတင္းျငင္းနီသည့္ ၾကားမွပင္ တရားရံုးသို႔လား၍ ႏွစ္ေယာက္သေဘာတူ လက္မွတ္ထိုးျဖစ္ခသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ယနိအခ်ိန္အထိ ကၽြန္ေတာ့္ကို “ခ်စ္တယ္” လို႔ တစ္ခါေလ့ မေျပာခဖူးေသာ ခိုင္က တရား႐ံုးမွ အထြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားတစ္ခြန္းဆိုသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>“အရာအားလံုးအတြက္ ငါ့ဘ၀လက္က်န္တစ္ခုလံုး နင့္ကို ေက်းဇူးဆပ္ပါရစီ..အသစ္” လတ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးျပဗ်ယ္ ခိုင္႔လက္ကို တင္းတင္းေခ် ဆုပ္ကိုင္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာလတ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ယင္းအခိ်န္က ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းျခင္း၊ ၀မ္းသာျခင္း သုိ႔မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ရာေသာ ခံစားခ်က္တစ္ခုခု မဟိခသည္ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>မိဘမ်ားစီစဥ္က်င္းပပီးေရ မဂၤလာပြဲက လူမ်ားအျမင္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရြင္ ၿပီးလားခသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အမိ ႏွင့္ ေအးမမ်ားက ၀မ္းသာမဆံုးကတ္။ အေခ်ခါကပင္ ကၽြန္ေတာ္ ခိုင့္ကို အသည္းအသန္ ခ်စ္လာသမွ် အိမ္ကလူမ်ားက နားႏွင့္ မဆံ့ေအာင္ၾကားနီခရသျဖင့္ အခုလက္ထပ္ျဖစ္သည္ကို ေက်နပ္၀မ္းသာၾကသည္။ၾသစေတးလ်မွာ ေက်ာင္းသြားမတက္ခင္ အေျဖေတာင္းထားၿပီးမွန္းလည္း သူရုိ႕သိကတ္၍ ယခုလက္ထပ္ျဖစ္ျခင္းမွာ မနီႏုိင္၍အိမ္မွ လူမ်ားမတားခင္ လက္ထပ္ျခင္းျဖစ္မည္ဟု အမိရို႔ယူဆထားဟန္ဟိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ႏွစ္ေယာက္စလံုး အထူးမေပ်ာ္႐ႊင္ကတ္ပိုင္ ၀မ္းနည္းျခင္းလည္း ကိုယ္စီမဟိခကတ္။ လူအမ်ား ရိွ႕တြင္ၿပံဳးျပရန္ အားယူစရာလည္းမလိုေအာင္ ၿပံဳးႏုိ္င္ရယ္ႏုိ္င္ခသည္။ မဂၤလာဦးညမွစ၍ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အထိအတြိမဟိ အပူအပင္ကင္းကင္း အိပ္စက္ခကတ္သည္။ မယား၀တၱရားကို ခိုင့္ဘက္မွ ကီ်ပြန္ခသေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကလည္း လင္ေယာက်္ား တာ၀န္က်ီေအာင္ အတတ္ႏုိင္ဆံုးနီထိုင္ျဖစ္ခသည္။ သို႔ေသာ္လည္း တကယ္တမ္း သူမ်ားသီြးသားအား မိမိသီြးသားဟုတာ၀န္ယူရသည္မွာ အခ်စ္တစ္ခုတည္းႏွင့္ မလံုေလာက္မွန္း တျဖည္းျဖည္းသိလာ ရသည္။ ခိုင့္ ကို လက္ထပ္ရန္ဆံုးျဖတ္စဥ္က ေအေလာက္ထိ မေတြးမိႏိုင္ခ ။ တနိတျခားပီျပင္လာေသာ သူမ်ားသြီးသားကို ခ်စ္ႏိုင္ရန္အင္အားမဟိခ။ ေဒကိုယ္၀န္ကိစၥ အတြက္ ခုိင့္ ကို တစ္ခါေလ႔ <span style=""> </span>စကားစရွာ အျပစ္မဆိုခဲ့ပိုင္ ခိုင္အားရွိစီဖို႔္လည္း အားမေပးျဖစ္ခ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>မမေခ်းတစ္ေယာက္ျဖစလို႔ တစ္ခါမွားဖူးေသာ အမွားအတြက္သူမပီးဆပ္ခၿပီး ကွၽြန္ေတာ္ေျပာစရာ မဟိရလီေအာင္ ခုိင္က နီထိုင္ပီးခသည္။ ဆီးခန္းလားခ်ိန္မ်ားမွ လြဲ၍ ခိုင့္ ကုိယ္၀န္ကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ခိုင္က စကားထဲ ထည့္မေျပာျဖစ္ခကတ္။ အလြန္ေကာင္းကတ္သည္႔ သူမ၏မိဘမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားကို ခိုင္တျဖည္းျဖည္းေၾကာက္လာကာ ခိုင္အနီအစား ပ်က္လာသည္။ အစားအေသာက္အား တာ၀န္၀တၱရားအရ ခိုင္စားေသာက္သည္ကလြဲ၍ အဟာရအထူးတလည္ ေတာင့္တျခင္းမဟိခ။ ကၽြန္ေတာ္ဂ႐ုမစိုက္ခမႈမ်ားအၾကား မိခင္၏စိုးရိမ္စိတ္ အားငယ္စိတ္မ်ားၾကားတြင္ ခိုင့္သမီးေခ် လူ႔ေလာကသို႔ ေရာက္ဟိလာလတ္သည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>မိုးသားမ်ားၾကည္လင္လ်က္႐ွိေသာ ထိုနိက အျပစ္မဲ့ေသာ ခေခ်တစ္ေယာက္ လူ႔ေလာကသို႔ ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္လာလတ္သည္။ မီြးခန္းျပင္ပမွ စိတ္လႈပ္ယွားလ်က္ရွိကတ္ေသာ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားက အေခ်ကိုရြက္လာေသာ ဆရာ၀န္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ကိုပင္မေစာင့္ပဲ အလုအယက္ ၀ိုင္းဗ်ယ္ရြက္ကတ္သည္။ ထိုင္နီရာ ခံုထက္ကမထပဘဲ စိတ္တည္ၿငိမ္လြန္းလွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ဘဲလားမသိ အသံဆူညံစြာ ဟိေရ ေဆြမ်ိဳးမ်ားစကားသံတျဖည္းျဖည္း တိတ္သြားသည္။ မထူးဆန္းပိုင္ စိတ္ထဲအားတင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္… အေခ်ကိုထၾကည့္မိ သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ဘုရား ဘုရား”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခုိင္ေမြးေသာ ခို္င့္သမီးေခ်သည္ လူမဆန္စြာပစ္ထားခသည္႔ သူ႔အဖႏွင့္ ႐ုပ္ခ်င္းမွာ အင္တန္ပင္တူလြန္းလွသည္။ျငင္းမရေအာင္တူလြန္းေသာ ခိုင္႔သမီးေခ်ကို ျမင္လၽွင္ ခိုင္အေၾကာင္းကို ၾကားဖူးသူတိုင္း ေအအေခ်သည္ ကၽြန္ေတာ့္အေခ် မဟုတ္မွန္း မေၾကာ္ျငာဘဲ သိၾကလိမ္႔မည္။ ယိုင္းထဲတြင္ ထည့္ထားေသာ ခုိင့္သမီးေခ်က စူးစူးရဲရဲၾကည့္ဗ်ယ္ “ခစ္” ခနဲ ျမည္လားေအာင္ရယ္သည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“သမီးေခ်က ခ်စ္စရာေခ် ရယ္ေတာင္နီဗ်ယ္ သားေခ် ” ေဘးကနီွ ရပ္ၾကည့္နီေသာ အမိေျပာမွ အေခ်က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလွာင္မ်ားရယ္နီလာလို႔ု ေတြးမိဗ်ယ္ ယိုင္းနားမွ ေကာ္ရစ္တာ ဟိရာသို႔ထြက္လာၿပီး လမ္းမထက္ ၾကည့္ေငးနီမိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ဇာေလာက္အခ်ိန္ၾကာၾကာေတြးေနမိေရမသိ၊ ပုခံုးထက္ကို လက္တစ္ဖက္က ႏီြးႏီြးထီြးထီြးလာဖက္မွ အသိ၀င္လာျပီး လွည့္ၾကည့္မိရာ တစ္ျခားလူမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္အမိ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“လွည္းက်ိဳးထမ္းဖို႔ဆို အသံမျမည္ေအာင္ ထမ္းရေရသားေခ်… အသံတကၽြီကၽြီ ျမည္ေရ လွည္းကို္ထမ္းမွေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က ၾကားေရနန္းရာ သား…” လတ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>အမိက အျပစ္လည္းမဆိုဘဲ ခနဲ႔ေရ သေဘာမဟုတ္ပဲ ေျပာမွန္း ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္ျပီး အမိကို စကားတစ္ခြန္းေလ႔မေျပာဘဲဲ ၿပံဳးျပမိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးျပယင္း အမိကို ေတာင္းပန္ၾကည့္ ၾကည့္နီမိသည္။ <b style="">သားတစ္ေယာက္ရာ ျမစ္ျဖစ္ခဖို႔ ဆိုလွ်င္ ထိုျမစ္၏ သေဘာသဘာ၀၊ ျဖစ္တည္ရာ၊ ခ်ိဳးေကြ႔စီးစင္းရာ၊ ေနာက္ဆံုးေပ်ာ္၀င္ေပ်ာက္ကြယ္ရာ ပင္လယ္အထိ ေျမပံုမၾကည့္ပဲ အလိုလိုသိနီမည္ျဖစ္ေသာ မိခင္တို႔၏သေဘာေၾကာင့္ဘဲလားမသိ။</b> အမိက ကၽြန္ေတာ့္အား ႏွစ္လိုအားတက္စဖြယ္ၿပံဳးျပၿပီး <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“သားမမွားပါကာ သားေခ်…ေအခ်င္႔စြာ ၀ဋ္ၾကီြးလည္းမဟုတ္.. ေနာက္ဘ၀တိအတြက္ ေဒဘ၀မွာ ျဖည့္ပီးရဖို႔ ပါရမီကုသိုလ္ရာ ျဖစ္ဖို႔ သား…”လတ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္မ်ား၀ုိင္းဗ်ယ္ ေက်းဇူးတင္စကား အသံမထြက္ေအာင္ေျပာမိသည္။ အသံမထြက္ေသာ္ျငားလည္း အမိၾကားႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္သည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံျဖစ္ခကတ္ေသာ ေအးမမ်ားအားလံုး ႏႈတ္ဆိတ္လ်က္၊ ခုိင္ႏွင့္ပတ္သက္ခဖူးသူ အေၾကာင္းကို သူရုိ႕႔က ပိုသိနီကတ္ေသာ္လည္း အရာရာကို ေထာက္ခ်င့္ကာ ႏႈတ္ဆိတ္စြာျဖင့္ အိမ္ျပန္လားကတ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>သတိမိနီရာမွ ျပန္ႏိုးလာသည္႔ ခုိင့္လက္ေခ်ကို မဂၤလာပြဲအၿပီးေနာက္ပိုင္း ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ဆုပ္ကိုင္ဗ်ယ္ ကၽြန္ေတာ္အပီျပင္ဆံုး ၿပံဳးလ်က္ အားပီးျဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“အားလံုး အီးအီးဆီးဆီးရာ ခိုင္…” <o:p></o:p></span></p> <div style="border-style: none none solid; padding: 0cm 0cm 1pt;color:-moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext;"> <p class="MsoNormal" style="border: medium none ; padding: 0cm; margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> </div> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ေဒေလာကထဲမေရာက္လာခင္ကတည္းက ကံဆိုးခရေသာ ခုိင့္သမီး ေဒေလာကထဲ ေရာက္လာျပနေကလည္း ကံမေကာင္းႏုိင္ဘဲ အၾကားအာ႐ံုခ်ိဳ႕ယြင္းကာဉာဏ္ရည္မမီ၊ နားမၾကားေသာ အေခ်တစ္ဦးအျဖစ္ႀကီးျပင္းခရသည္။ အေခ်မမီြးခင္ စိတ္ဓါတ္က်ဗ်ယ္ ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုပါ အေခ်ကိုပါ ဂ႐ုမစိုက္မိပဲ ေပနီခေသာ ခိုင္တစ္ေယာက္ အေခ်မီြးၿပီးမွ ပိုရင့္က်က္လာၿပီး တည္ၿငိမ္လာသည္။ မမုန္းေသာ္လည္း ေမတၱာမပီးႏိုင္ခေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း အျပစ္မဆိုပါပဲ သူ႔သမီးကို သူသာလွ်င္ ျပဳစုေစာင့္ေယွာက္ခရသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">နွစ္အခ်ိဳ႕ အလိုလိုေဟာင္းခေသာ္လည္း ခုိင့္သမီးေခ် မ်က္ႏွာေပါက္သည္ ပိုပို၍သာသစ္လာကာ သူ႔အဖရင္းႏွင့္ တူတူလာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ဟု မဆိုစီကာမူ ခုိင္ႏွင့္ကၽြန္ေတာ္သည္ လင္မယားအျဖစ္ အတူဟိနီၾကေသာ္လည္း သီြးသားခ်င္း မရင္းႏွီးၾကသည္မွာ ေအနိထက္တုိင္။ လူပ်ိဳဘ၀ကပင္ မထိရက္မတို႔ရက္ခဲ့ေသာ ခိုင္တစ္ေယာက္ သီြးသားဆႏၵမလြန္ဆန္ႏိုင္၍ ကိုယ္၀န္ဟိနီသည္ကို သိရၿပီးကတည္းက ခိုင္္ကို ရင္းႏွီးလိုစိတ္မ႐ွိဗ်ယ္။ မသတီ ဟူေသာ စကားသံုးရန္အထိလည္း မလို၊ သို႔ရာတြင္ စိတ္ထဲ၌ ခိုင့္ခ်စ္သူမ်က္ႏွာကို မိေဖ်ာက္မရ။ အနီနီးသည့္အခါ အတိတ္ကို ေနာက္ျပန္ရစ္ပိုင္ ျပန္ျမင္လာမိသည္။ အစြဲအလမ္းႀကီးတတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အျပစ္ပဲဆိုဖိ။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကပင္ မိန္းမေကာင္းဂုဏ္ရည္နွင့္အညီ နီထိုင္ခသည္႔ ခုိင့္ကို ခ်စ္ေသာ္လည္း အနီနီးစပ္၍ မရႏုိင္။ အခ်ိန္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် ေမာင္ႏွမသားခ်င္းပိုင္ရာ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးလာၾကသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">သိုႏွင့္ ခိုင့္သမီးမီြးၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔အၾကာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ကပ်င္းသည္ဟုအေၾကာင္းျပကာ မိဘမဲ့ေဂဟာမွ အျမႊာအေခ်ႏွစ္ေယာက္ကို မြီးစတ္ခကတ္သည္။ ေယာက်္ားေခ်ႏွင့္ မိန္းကေခ်ျဖစ္၍ “ေရႊမႈန္” ႏွင့္ “ေရႊသား” ဟု ကင္ပြန္းတပ္ခါ ခိုင့္မ်က္ႏွာ မေကာင္း။ ခုိင့္သမီးနွင့္ တန္းတူပင္ ေရႊမႈန္ နွင့္ ေရႊသား ကုိ ခိုင္ ခ်စ္ေသာ္လည္း နီရာမရခသည့္ ခို္င့္သမီးေခ် အတြက္ေတာ့ ခိုင္စိတ္ေကာင္းမည္ မဟုတ္မွန္း့ ရိပ္မိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ေဒေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေထာင္ေရး စိုေျပလာသည္ဟု ဆိုရမည္။ ခိုင့္သမီးေခ်ကို ဂရုတစိုက္မရွိေသာ္လည္း ေရႊမႈန္ႏွင့္ ေရႊသားကို အေၾကာင္းျပဳကာ ခိုင္နွင့္ကၽြန္ေတာ္ တစစ ပို၍ရင္းႏွီးလာသည္။ အလုပ္အားလပ္ရပ္မ်ားတြင္ အမႊာႏွစ္ေယာက္နွင့္ ကစတ္ကြင္းလားကတ္သည္။ စားေသာက္ဆိုင္လားကတ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ခိုင္က သူ႔သမီးပါလွ်င္ေတာ့ အဘိုး၊အေဘာင္မႏွင့္သာ သြားတတ္သည္။ အလိုက္သိတတ္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ခိုင့္သမီးက်န္းမာေရးကိစၥမွလြဲ၍ အျခားကိစၥတြင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚသည္မွာ အလြန္ယွားလွသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း ခိုင့္သမီးကို ခ်စ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားခဖူးသည္။သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မိဘ အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ ခိုင႔္သမီးကိုလက္မခံႏုိင္ၾက။ တစ္ခါကလည္း ညစာပိုင္း အျမႊာႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခါ လမ္းထဲမွ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က လွမ္းေျပာသည္။ ႐ိုးသားစြာေျပာျခင္းလား။ ဆန္းျပားစြာေျပာျခင္းလားေတာ့ သူကိုယ္တုိင္ပဲသိလိ္မ့္မည္။ ကေလးမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို တြိေသာအခါ သူေျပာသည့္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ကိုလူသစ္က သူမ်ားအေခ် ခ်စ္တတ္တယ္နန္း ...”<span style=""> </span>ဟူသည့္ စကားက အရိႈက္ကိုရာ ချပင္းျပင္းေခ် ရိုက္ထည့္ပိုင္ ျပန္ေတြးမိတို္င္း က်ဥ္ကနန္႔ နီေအာင္ခံစားရသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ေဒပိုင္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ဗ်ယ္ဟု ဆိုသည့္ၾကားမွ ထုိဒဏ္ကိုေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ ဟန္ေဆာင္၍သာ ကၽြန္ေတာ္ခံႏို္င္ေတာ့သည္။ ပတ္၀န္းက်င္လီျပည္ ေ၀့၀ိုက္ကစားမႈမွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ခုိင့္သမီး ၀ီးသထက္၀ီးလာသည္။ အတၱႀကီးစြာပင္ လူျမင္ကြင္းမွာ ေျပာစရာမျဖစ္ေအာင္ နီထိုင္ခသေလာက္ အိမ္တြင္းတြင္လည္း ခိုင့္သမီး လဲက်နီလွ်င္ေတာင္ လွည့္မၾကည့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ စိမ္းလာခသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ဒုကၡိတ ခိုင့္သမီးကို ကၽြန္ေတာ့္အမိကသနား၍ အိမ္ကိုလာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အား ယျပတ္ယျပတ္ ဆိိုပိုင္ေဖ်ာင္းဖ်သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အမိကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္အား အေခ်တစ္ေယာက္ကို ဆီးခါးတစ္ခြက္ေသာက္ခိုင္ပိုင္ မ်က္စိစံုမွိတ္ ေသာက္ခိုင္း၍မရေသာ ကိစၥမ်ိဳးျဖစ္မွန္း သေဘာေပါက္၍လားမသိ လက္ေလွ်ာ့လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေဒကိစၥကို ဆီးခါးတစ္ခြက္ပိုင္ မ်ိဳသိပ္ေသာက္ခ်၍မရမွန္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ရာ သိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ဉာဏ္ရည္မမီရသည့္ၾကားထဲ နားမၾကားေသာ ခုိင့္သမီးမွာ အသက္ ၇ ႏွစ္ေရာက္သည္ အထိ စကားမယ္မယ္ရရ တစ္လံုးမွ မတတ္သိမ္႔။ ထိုအျဖစ္ကုိ ၾကည့္ပနာ သနား၍ ယျပတ္ယျပတ္ ေရာက္လာတတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္မိက မွတ္မွတ္ရရ စကားဆိုသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“အျပစ္မကင္းေရ လူႀကီးတိေၾကာင့္ အျပစ္ျဖစ္ခဲ့ရေရအေခ်၊ သူ႔၀ဋ္ၾကြီးတိ ပိသထက္ ပိုပိမလာေအာင္ ကိုယ္သယ္ယူလို႔ရယင္႔သားနဲ႕ မ်က္စိမွိတ္ ေနာက္မခိုင္းပါကဲ႔ သားေခ်…” <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">အေခ်ကို မၾကင္နာမွန္း ပတ္၀န္းက်င္မွ သိမည္စိုးရိမ္၍ အငွားသမေတာင္ ပီးမငွားခေသာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ခိုင့္သမီးကိုျမင္လွ်င္ “အမာရြတ္ျမင္လွ်င္ မင္းမေဟာ္သတိရ“ ဆိုပိုင္ ခိုင့္ရည္းစားကို မိမရႏိုင္။ ပတ္၀န္းက်င္အား ဂရုမစိုက္ဟု ႏႈတ္မွဆိုႏိုင္ခေသာ္လည္း ပတ္၀န္းက်င္မွ ရိုက္ခတ္လာေသာ ဒဏ္ကို မသိစိတ္ႏွင့္ သိစိတ္တစ္၀က္တြင္ ၾကာရွည္မခံႏိုင္။ “ဆရာအသတ္ခံရသည္ကို ေတာင့္ခံနီရေသာ္လည္း ငါအသတ္ခံရစြာ သူ႔အတြက္နန္႔” ဟူေသာ အေတြးမ်ိဳး၀င္ကာ မမုန္းေသာ္လည္း ခ်စ္ဖို႔ရာမျဖစ္ႏိုင္ခ။<o:p></o:p></span></p> <div style="border-style: none none solid; padding: 0cm 0cm 1pt;color:-moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext;"> <p class="MsoNormal" style="border: medium none ; padding: 0cm; margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> </div> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ေဒနိ ရံုးမွ ေစာေစာဆင္းျဖစ္သည္။ ဇာလို႔မဟုတ္ လမ္းထိပ္တြင္ မိုးပ်ံပူေဖါင္းသည္ကိုတြိ၍ ေရႊမႈန္ ႏွင့္ ေရႊသား ကို သတိရၿပီး ၀ယ္ယူမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္အငယ္ခါကပင္ မိုးပ်ံပူေဖါင္းကို အလြန္သေဘာက်၍ လူပ်ိဳျဖစ္သည္အထိ ၀ယ္ကစတ္တုန္း။ အခု အိမ္ေထာင္က်ၿပီးဆိုေတာ့ သားသမီးအတြက္ေပါ့။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ခိုင္ စ်ီးလားေနသည္ထင့္။ ေရႊမႈန္ ႏွင္ ေရႊသားက သူ႔ေအးမ ခို္င့္သမီးႏွင့္ ကစတ္နီရင္း ျပီးလာၿပီး ပူေဖါင္းကို အၿပိဳင္အဆိုင္ တီတီတာတာႏွင့္<span style=""> </span>လုေတာင္းကတ္တည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ယံုးမွအျပန္ စိတ္အပန္းေျဖခ်င္သည္ျဖစ္ရာ သားႏွင့္သမီးကို ခ်က္ခ်င္းမပီးပဲ ပတ္ေယွာင္နီမိသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ သားကုိပီး ပါပါ ”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ <span style=""> </span>သမီးကိုပီး”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ <span style=""> </span>… ပါပါ...သားကုိအယင္ပီး…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ <span style=""> </span>သမီးကို အယင္ပီးနန္း… ပါပါ …”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခါတိုင္းခါပိုင္ထက္ ေအနိတြင္ “ပါပါ.. ပါပါ…”ဟူေသာ အသံမ်ား ဆူညံလ်က္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလြန္းလွသည္။ <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ေယွာင္နီရင္းတန္းလန္းက ရုတ္တရက္ တံု႔ဆိုင္းရပ္လားသည္။ ခိုင့္သမီးေခ်က လက္ေခ်ႏွစ္ဖက္ေျမွာက္ပ်ယ္ ရွိမွ ပိတ္ရပ္နီသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အားၾကည့္နီေသာ ထိုအေခ်၏ မ်က္လံုးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္မ်က္ႏွာလႊဲရန္ ႀကိဳးစားၾကည္႔သည္။ မရ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သာမက အားလံုးပင္ အံ့ံၾသၾကရမည့္ အျဖစ္မ်ိဳး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ …”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">လက္ေခ်နွစ္ဖက္က ေျမွာက္လ်က္သား၊ မ်က္လံုးေခ်တိမွ ေဖာ္ျပနီေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေခ်တိက ျမင္ရသူေနာက္ခိုင္းလား၍ မရေလာက္ေအာင္ ဂရုဏာသက္စရာ ေကာင္းလွသည္။ ေအသူေခ်ဇာေလာက္ေတာင္ ဖခင္ေမတၱာငတ္နီပါေလ။ နားမၾကား၍ စကားမေျပာတတ္ခေသာ ခိုင့္သမီးက ေရႊမႈန္ ႏွင့္ ေရႊသား နိစဥ္ေခၚနီေသာ ပါးစလႈပ္ပံုကို ဇာအခ်ိန္ကပင္ ၾကည့္ဗ်ယ္ သင္ယူထားသည္မသိ။ ပီပီသသပင္ “ပါပါ” ဟု သူေခၚတတ္ခ၏။ ခိုင့္ ကိုပင္ “မာမာ” ဟု ပီသေအာင္ မေခၚတတ္ခသည့္ ခိုင့္သမီးေခ်သည္ စကားလံုး၀ မတတ္သည့္ၾကားမွ “ပါပါ” ဟုေခၚတတ္ခဲ့၏။ ေရႊမႈန္ နွင့္ ေရႊသားကို အားက်ကာ ဖခင္ေမတၱာ ငံ့လင့္ခံယူနီသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း ခိုင့္သမီးမ်က္လံုးမွေျပာေသာ စကားမ်ားကုိ ရင္ဘတ္ႏွင့္ ဖတ္မိတတ္လာသည္။ကၽြန္ေတာ္ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ပ်ယ္ ခိုင့္သမီးေခ်ကို ဖက္ကာ အားရေက်နပ္စြာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ေအးေလ … သမီးေခ်အတြက္ ပါပါ ၀ယ္လာစြာ ယာ…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္ ေဒအသက္အရြယ္အထိ တစ္ခါေလ့ မျမင္ဖူးခသည့္ အေခ်တစ္ေယာက္၏ ေပ်ာ္ရႊင္ပီတိျဖစ္မႈမ်ားစြာႏွင့္ ခိုင့္သမီးေခ်က ပူေဖါင္းကိုခ်ဳိင္ထားေသာႀကိဳးကို အားရ၀မ္းသာစြာ ဆုပ္ပ်ယ္ အနားကပ္မခံခဖူးေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား အတင္းဖက္ထားေလသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ပါပါ… သားသားဝါ”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“မီးမီးဝါ ပါပါ…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ေရႊမႈန္ ႏွင္ ့ေရႊသားက ထပ္ေတာင္းမွ လက္ထဲက ပူေဖါင္းကို ၾကည့္မိခါ ႏွစ္လံုးက်န္နီသိမ့္သည္။ ေၾသာ…ကၽြန္ေတာ္၀ယ္လာခါကပင္ ပူေဖါင္းသံုးလံုး သတိမထားမိပဲ ၀ယ္လာမိသည္ကိုး ။ အမွန္တကယ္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္မသိစိတ္က ခိုင့္သမီးေခ်အား မိထားႏုိင္ခလိမ့္မည္မဟုတ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>ပူေဖါင္းေခ်ကိုယ္စီႏွင့္ ေရႊမႈန္ႏွင့္ ေရႊသားက ေပ်ာ္လို႔။ ပူေဖါင္းေခ်ကို ကိုင္လ်က္ ကၽြန္ေတာ့္အား တင္းနီေအာင္ဖက္ထားေသာ ခိုင့္သမီးေခ်ကလည္း ေပ်ာ္လို႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခိုင့္သမီးကို ပထမဆံုး ႏီြးႏီြးထီြးထီြးဖက္ကာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“ေက်းဇူးတင္ပါေရ သမီး…သမီးေခ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ႏွင့္ ေမတၱာကို ဆာေလာင္နီခတေရ မ်က္၀န္းေခ်တိနန္႔ ကမ္းလင့္နီေရလက္ႏွစ္ဖက္က ပါပါ႔ကို လူအမွန္္ျဖစ္ေအာင္ သင္ပီးခဗ်ယ္ သမီး…ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာခကတ္ပိုင္ သမီးစြာ သူမ်ားသီြးျဖစ္ခေကလည္း… အျပစ္မဲ့ၿပီး မိဘမိခေရ ေရႊမႈန္နန္႔ ေရႊသားပိုင္ အဖမိခေရ ေမတၱာကိုငတ္နီရေရ အေခ်ရာ…ပါပါ႔ကို ခြင္လႊတ္ပါသမီး…ေဒနိကစဗ်ယ္ ပါပါစြာ သမီးပါပါရာနန္းရာ…”ဆိုျပီး တစ္ေယာက္တည္းေတြးနီမိသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span>စီ်းမွျပန္လာေသာ ခိုင္က အျဖစ္အပ်က္မ်ားတိြ႔ကာ အံံ႔ၾသလ်က္။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကပင္ သူငယ္ခ်င္းပိုင္ရာ နီလာခေသာ ခိုင့္ကိုပုခံုးေခ်လားခါ ခိုင္က ေခါင္းေခ်ငံု႔လ်က္။ စ်ီးျခင္းေတာင္းခ်ၿပီးေရ ခုိင့္ကို ပုခံုးေခ်ဖက္ၿပီး အဝတ္လွဲရန္ အိပ္ခန္းထဲသို႔ ေလွ်ာက္လာစဥ္ ခိုင့္ကို အခုနက အေၾကာင္းအရာမ်ား တရစပ္႐ွင္းျပမွ ခုိင္က မ်က္ရည္စမ်ားႏွင့္ ၿပံဳးသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">အိမ္ျပတင္းေပါက္တြင္ ဘယ္ညာခ်ထားေသာ ကလာကာ ႏွစ္စ လီတိုက္၍ လႈပ္ခတ္လားပုံက အခ်င္းခ်င္က်ီစယ္ နီကတ္သည္႔ လိပ္ျပာႏွစ္ေကာင္ႏွင္႔ တူသည္။<span style=""> </span>အျဖဴေရာင္ပန္း ေဖါက္ထားသည္႔ ပန္းႏုေရာင္အိပ္ယာ ခင္းထားေသာ ကုတင္ေခ်ထက္ ႏွစ္ေယာက္သားထုိင္ဗ်ယ္ ခုိင့္နားရြက္ နားေခ်ကို ကပ္ျပီး ကိုက္မိမတတ္ ကၽြန္ေတာ္က တိုးတိုးေခ်ေျပာသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">“အိမ္မွာ ဟိေရ ဆည္းလည္းေခ်တိ နည္းနီလို႔ ေနာက္ထပ္ ဆည္းလည္းေခ်တိ ထပ္ရွာကတ္ေမ…ခိုင္…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US">ခုိင္က စကားျပန္မေျပာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲသို႔ တိုးကပ္ကာ ဆိတ္ၿငိမ္လ်က္။ ဆုပ္ထားေသာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုရာ ပို၍အားတင္းေအာင္ ဆုပ္ကို္င္ထားလီသည္။ အခုမွ တျဖည္းျဖည္း ခ်ိဳၿမိန္လာသည္႔ လွည္းက်ိဳးနရီေခ်သည္ ခိုင္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို တသားတည္းျဖစ္သြားေအာင္ ယနိမွစ၍ ၫိႈ႕ယူပ်ံ႕လြင့္ေနလီလိမ္႔မည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 36pt;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0cm; text-indent: 0cm;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" lang="EN-US"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-5815778325381288315?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-89602180083764718022009-06-04T08:54:00.001-07:002009-06-06T08:41:26.432-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">ညခါက က်ကြဲလားေရ ဖန္ခြက္ထဲမွာ<br />ဝိညာဥ္တစ္ေကာင္ အပိုပါလားေရ<br />ဝါက်စသိ ပုဒ္မခ်ခံလိုက္ရဗ်ယ္<br />ေနာက္ဆံုးဆိုေရ ေဝါဟာရကို အမုန္းဆံုး…<br />လက္ျပႏုတ္ဆက္ျခင္းကို မႏွစ္သက္ပါ…<br />ေယေလ႔ ပြင္႔ေရပန္းတိုင္းဇာမႊီးဖို႔လဲ<br />ပန္းတိုင္းမႊီးဖို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိေရအတြက္<br />ဆႏၵက ပရုပ္လံုးပိုင္ တျဖည္းျဖည္းအေငြ႔ပ်ံ<br />နက္ဖန္တို္င္းမွာ တတူတူဟိနီခ်င္ယင္႔<br />ဦးတည္ရာမတူေက မီးပြိဳင္႔ေရာက္လာမွ<br />လမ္းခြဲရဖို႔ဗ်ယ္နန္းရာ။<br />ဖန္ခြက္ခ်င္းတုိက္လို႔<br />ရယ္သံတိသြန္က်ခေရ နိရက္တုိင္းအတြက္<br />ေက်းဇူးတင္ပါေရ။<br />နာရီသံေလးနာ၇ီတီးဗ်ယ္…<br />ရထား ဥၾသေလ႔ဆြဲဗ်ယ္…<br />လားရဖို႔ဗ်ယ္ေထာ…<br />ဆက္မလိုက္ခ်င္လို႔ က်န္နီခေရ တိမ္တစ္စင္း<br />မတူညီေရ လမ္းထက္မွာျဖစ္နီေကေလ႔…<br />ေကာင္ကင္တစ္ခုတည္းေအာက္မွာဟိနီမွန္းသိေက<br />ေနာက္တစ္ခါ အေရာင္မတူလို႔ လွမ္းမကိုက္ပါေက႔။<br />အေရာင္ေျပာင္းထားေရ ဝိညာဥ္အနံ႕ကို ခံလို႔<br />ဘံုက်ခေရ အတၱကိုမွတ္မိေက<br />မႏီြးထြီးေကေတာင္ အီးစက္မနီေရလက္္ကို<br />ႏူတ္ဆက္ခ်င္ပါေရ။<br />အခ်ပ္ခ်ပ္လန္နီေရ ျပကၡဒိန္ထက္မွာ<br />ကြဲကြာလားေရတိမ္ျခီရာတိ လိုက္ေကာက္ဖို႔စြာရာ…<br />စိတ္ကူးယဥ္ အိမ္မက္တစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ဖို႔<br />မလြယ္ကူေရအရာတိမွာရာ အိမ္မက္ဆိုစြာ ရွင္သန္တတ္လို႔<br />အိမ္မက္ထဲမွာလြင္႔ေမ်ာျပီး<br />တိမ္ျခီရာေကာက္ဖို႔<br />လမ္းကြဲက်န္ခေရ လူအတြက္<br />အျပံဳးတစ္ခုရာ အမွတ္သား ခ်န္ပီးခပါ။<br /><br /><br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ….<br />ညီစု<br />(၁၈၊၀၅၊၂၀၀၉)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8960218008376471802?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-87600970746047981712009-06-04T08:52:00.000-07:002009-06-06T08:42:37.247-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">ျဖဳတ္ခနန္႔ ၾကြီက်လားေရ<br />သစ္ရြက္ၾကြီေခ်...<br />ႏြီကိုရာ အျပစ္တင္ရဖို႔လား<br />လီကိုရာအျပစ္တင္ရဖိ္ု႔လား<br />ဆြဲငင္မထားခေရ သစ္ပင္ကိုရာလား<br />လြဲစင္လားေရ ဇာတ္ညႊန္းကို<br />ပ်င္ဆင္ခ်ိန္မရ<br />လိႈင္းသတ္လားေရ သဲျမိဳ႕ပိုင္<br />ဘဝက ရေရာင္းခတ္က်န္ခေရ။<br />ႏိူင္းမျပတတ္ေတာင္<br />ပ်ဥ္ဖိုးနားမလည္တတ္လို႔<br />ေနာက္တစ္ခါဆိုလည္း<br />ဝပ္ဆင္းခယခ်င္ပါယင္႔။<br /><br />အာကာကိုေထာင္ပစ္ေရ<br />မွ်ားတစ္စင္းအျဖစ္က<br />စိုက္ဖို႔ ပစ္မွတ္မဟိမွန္းသိခ်ိန္<br />အရာရာေနာက္က်လို႔<br />ျမီျပင္ကို အလဲလဲျပိဴဆင္းခရလည္း<br />တခါက ဆိုစြာ တစ္ခါက ရာ<br />ျဖစ္လားမနားေယ။<br /><br />သစၥာေျခာက္ခမ္းနီေရ သူ႕ရင္မွာ<br />ျမီၾသဇာမဟိဘဲ ေပါက္လာေရ<br />ကတိ တိ အသီးမေအာင္ခါမွ<br />ေရႊယုန္နန႔္ေရႊက်ား ဝတၳဳထဲက<br />ေရႊက်ားကို အထင္ေသးမိေရအတြက္<br />ေနာင္တရမိပါယင္႔။<br /><br />ေနာင္တဆုိစြာ ၾကိဳတလို႔မရပိုင္<br />ဘဝဆိုစြာေလ႔ ကိုယ္ခ်င္ပိုင္ ဆြဲလုိ႔ရေရ<br />မွ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းကမဟုတ္။<br />ရလာေရ သခၤ ါန္းစာတိ<br />ခ်ိတ္ဆြဲလို႔ၾကည္႔ ျပန္ေလ႔<br />ျမိဳးလံုးကြ်တ္ထြန္းထားေရ<br />ဝါကြ်တ္မီးပံုးတိရာ ျဖစ္လားေရ။<br /><br />အင္...<br />တစ္ေယာက္တည္း လွန္ျပီးေထာင္းပလိုက္စြာ<br />ကိုယ္႔ေပါင္ေတာင္ အမႈန္႔မႈန္႔ ၾကီြပါလားဗ်ယ္။<br /><br />ေယေတာင္..<br />ျခြင္းခ်က္အတြက္<br />အေရာင္မစြန္းခေရ စိတ္က<br />ညစာက ႏူတ္ဆက္လားေရ နီကို<br />ျပန္ထြက္လာႏိူးႏိူးနန္႔ ေမွ်ာ္လင္႔ယင္း<br />နီဝင္လားေရ အေနာက္ဖက္ကိုရာ<br />ေစာင္႔ေမွ်ာ္ ၾကည္႔ေငးနီမိေရ...။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ<br />ညီစု (၀၅၊၀၅၊၂၀၀၉)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8760097074604798171?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-38542760401369493532009-06-04T08:50:00.000-07:002009-06-06T08:42:04.879-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">မင္းအသက္ တစ္ခါလႊတ္<br />ငါ႔ အသက္ ဆယ္ခါလႊတ္က<br />စလိုက္ေတ ဇာတ္လမ္းစြာ<br />ေအာက္ဆီဂ်င္နန္႔ ေပါက္ကြဲေရ ဗံုးပိုင္<br />တျဖည္းျဖည္းၾကီးလို႔ရာလာေရ...။<br /><br />နာမ္စားေခ်တစ္ခုရာ<br />ေယေလ႔<br />ကမာၻက အခါခါ လဲျပိဳခရဗ်ယ္။<br />အေရာင္ဟိျပီးသား ျမီကို<br />အနီေရာင္သုတ္ဖို႔<br />ယင္းနာမ္စားကပင္<br />ယပတ္ယပတ္ ၾကိဳးစားတတ္ေတ။<br /><br />တစ္သက္လံုး ပိုးမြီးပိုင္ မြီးလာေလ႔<br />သခင္ကိုေတာင္ ျပန္ကိုက္တတ္ေတ<br />ယင္းပိုင္ သဆီတစ္ေကာင္ကို<br />ႏြီးႏြီးထြီးထြီး ရင္ခြင္မွာ ပိုက္လို႔<br />ေၾသာ္...ရီးခ်ိဳး၊ထမင္းစား၊အိပ္ခ်ိန္ေတာင္<br />မလႊတ္ခ်ႏိုင္ကတ္...။<br /><br />ျမင္္ျမင္သမွ် သူကေပါက္ေရာက္လို႔<br />ကုန္းေကာက္ဖို႔ မဟိေရ<br />ဆင္းရဲသားမွာေတာင္ ရီတြက္မရေအာင္ပိုင္ေရ..<br /><br />ပတ္ဝန္းက်င္ကို တစ္ခ်က္ေခ်ေလာက္<br />ေဝွ႔ၾကည္႔လိုက္ေကေလ႔<br />ေထာပတ္သုတ္ထားေရ<br />ေပါင္မုန္႔ အသိုးကိုထုတ္ေကြ်းတတ္ေတ ဆရာေတာ္၊<br />အေပါစား ေရာင္သုတ္ထားေရ<br />သက္တန္းအတုကိုု ေဆာင္ခိုင္းတတ္ေရ ဆရာ၊<br />ရီမႊီးဆြတ္ထားေရ ငပိအိုးကို လက္ေဆာင္ပီးတတ္ေရ သူငယ္ခ်င္း၊<br />မ်က္ႏွာဖံုးေကာင္းၾကိဳက္ေတ ရည္းစား၊<br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကို မ်က္လွည္႔ျပ ကစတ္ေတ<br />ငါ႔ကိုယ္ငါ၊<br />အားလံုး အားလံုး ေနာက္ကုန္းမွာ<br />အခ်ိန္က<br />တယုတယ ထိုးပီးထားေရ...မွင္ဟိေရ။<br /><br />အနီးဆံုးမွာထားပနာ<br />အေသအခ်ာျမင္ဖို႔ မၾက္ိဳးစားခေရ<br />ယင္းမွင္ရုပ္ကို...<br />”အတၱ”လို႔ ေခၚမွန္း..<br />ငါဇာခါ တိတိက်က်<br />သေဘာေပါက္နားလည္ဖို႔လည္းဂု.....။<br /><br /><br /><br /><br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ..<br />ညီစု<br />(၀၄၊၀၅၊၂၀၀၉)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-3854276040136949353?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-516803969188427922.post-80711039131343989762009-06-04T07:56:00.000-07:002009-06-06T08:43:06.788-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">အမူအက်င္႔မွာေတာ႔<br />ပစ္စလက္ခတ္ သင္းကြဲနီေရေကာင္<br />ပရိေဒဝ မွန္ကြဲျပတ္ထားလို႔<br />အဝါေရာင္ဧျပီအပ်ဳိမ ပီးေရ<br />ပိေတာက္လက္ေဆာင္ကိုေတာင္ ျငင္းမိေရ။<br /><br />ညေခ်…<br />မင္းလက္ညႈိးတစ္ေထာက္စာရာ<br />ယေကလည္း<br />ျပဳတ္က်လားေရ စိတ္ဖန္အိမ္ေခ်အတြက္<br />ေခ်ာက္စြန္မွာ ရပ္မိေရ ေဒလူမွာရာ အျပစ္…<br />အခ်စ္လို႔ ရုိးရုိးေခ်ေျပာေမ။<br /><br />သစ္ရြက္လႈပ္တိုင္း စာမစီတတ္ေတ<br />အတၱရင္႔ ဗဟုသုတတိက<br />ညေခ်ဖတ္နီက်<br />ပန္းႏုေရာင္ ဘာသာေဗဒကိုဖတ္ဖို႔<br />မ်က္မွန္တပ္ရဖို႔ဗ်ယ္ ထင္ယင္႔။<br /><br />တတားေခ်ရာဟိေရ ဆက္သြယ္မႈတိ<br />သခၤါရရီစီးထဲ<br />ေမ်ာပါမလားဖို႔ ဆုေတာင္းရာ<br />ဘယ္သန္ရင္ဘတ္ထဲမွာ<br />အျမတ္က်န္ခေရ။<br /><br />ဝိုင္းျပီး ေစာင္းတီး နားခ်နီကတ္ေတၾကားက<br />ညေခ်ထုတ္ဝတ္ဖို႔ အနီေရာင္ေအာက္မွာ<br />ဝတ္တြားခယဖို႔ ကႊ်ဲတစ္ေကာင္ရာ…။<br /><br />အခုေတာ႔ခါ<br />တိမ္ဖဲၾကိဳးတပ္ထားေရ<br />အိမ္မီြးညနီခင္းေခ်တိလည္း မလွ…။<br /><br />သက္တန္းကလကာခ်ထားေရ<br />မိုးစဲနာရီေခ်တိလည္း မလွ…။<br /><br />နတ္သမီးေဖ်ာ္တိုက္ေတ<br />ေကာ္ဖီလည္းမေကာင္း…။<br /><br />နီမင္းကိုယ္တိုင္ ထၾကိဳေရ<br />မိုးထက္သားေတာင္ မႈိေစာ္နံလို႔…<br />ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ဖုန္တက္လို႔…<br />Vista window တစ္ခုလံုး မြဲေျခာက္လို႔…။<br /><br />လူတိက်ပ္သိပ္နီေရၾကားက<br />နိခင္းဓာတ္မီးတိုင္ေခ် ငါ႔ကို<br />အခုမွ ရင္းႏွီးလာေရ သက္ျပင္းတိက<br />အနီးကတ္အားပီးယင္း<br />စကၠန္႔တိက တေငြ႔ေငြ႔<br />အသက္ငင္နီေရအခ်ိန္<br />လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ က်ကြဲထားေရ<br />စိတ္ဖန္အိမ္ကြဲေခ်တိပိ္ုင္ဗ်ယ္…<br />ေဒလူ…<br />ေဒလူေလ႔…<br />တစ္မႈန္႔ခ်င္း ၾကြီဆင္းနီေရ..ညေခ်။<br /><br /><br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါေရ...<br />ညီစု<br />(၂၇၊၃၊၂၀၀၉)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/516803969188427922-8071103913134398976?l=nyisu-rakhine.blogspot.com' alt='' /></div>Nyi Sunoreply@blogger.com0